شـب جمعـہ،شب زیـارتے ارباب

شـب جمعـہ،شب زیـارتے ارباب

ســـــلام می دهم از راه دور در شب جمعہ
سلام بر حـــــرم تو ؛ سلام بر شب جمعہ
به سمت صـــــحن و سرای تو ایستاده ام آقــا 
ســـــلام می دهمت با دو چشم تر ؛ شب جمعہ
فقط نیامده بانوی بی نشـــــان به زیــارت
رســـــیده است پدر در بر پســـر ؛ شب جمعہ
نشـستہ زینب کبری کنار حضـــــرت زهرا
حـــــسن نشسته کنار پیامبـــر ؛ شب جمعہ
چه قدر فطرس پر سوخته ست گرد ضریحـــــت
کنار این همه مرغ شـــــکستہ پر ؛ شب جمعہ
هنوز خاطره ی اوّلیـــــن زیارت خود را
مرور می کنم ای مـــــهربان به هر شب جمعہ
فقط دعای فرج ؛ تحت قُبّه ی تو بـــــخوانم 
دوباره زائر قـــــبرت شوم اگر شب جمعہ
چه عطـــــر سیب لطیفی گرفته است فضا را
پُر از شمیم تو گشته ست هر سحر ؛ شب جمعہ
به حق لحظه ی بر نیزه رفـــــتن سر طفلت
مـرا به کرببلا باز هم ببَر ؛ شب جمعہ
چه صـحنه های عجـیبی عبور کرد ز چشمم
پدر ؛ خرابه ؛ سه ساله ؛ کنار سر ؛ شب جمعہ