Chapter Seven, S², Part ²⁷
Chapter Seven, S², Part ²⁷
جوشونده ای که در حال قل زدن بود رو از روی شعله برداشت و کنار گذاشت و دوباره برگشت به کار قبلیش.
در حالی که آخرین قطرات رو از تفاله داخل صافی بیرون می کشید، صافی رو کنار گذاشت و جوشونده رو به آرومی و کم کم بهش اضافه کرد.
بعد از مخلوط کردن تمامیه چیز های لازم و انجام دادن تمامیه مراحل به گفته ی آجومای داخل بازار، کاسه ای نیمه پر، از مایعی غلیظ و تیره رنگ رو روی سکو گذاشت.
فضا پر شده بود از عطر دارویی که درست کرده بود. گرچه ظاهر زیبایی نداشت ولی بوش زیباییه ظاهرش رو هم جبران میکرد.
کاسه رو داخل سینی ای قرار داد و راهیه اتاق جیمین شد ولی نرسیده به در اتاق، تهیونگ مانعش شد.
< بهتره بزاری خودش بهش بده
؛ اوو؟ این همه با ذوق زحمت کشیدم یعنی نمیتونم خودم از نتیجه لذت ببرم؟ نمیشه یه بار من مواظب هیونگم باشم؟
به غرغر کوچیک پسر تک خنده ای کرد و دستش رو که جلوش گرفته بود، کنار برد.
< حرفامو از یه نظر دیگه متوجه شدی. همون طور که من یه عزیزکرده دارم و درست رو به روم وایساده، حالا امپراطورم یه عزیزکرده برای خودش داره و همون طور که من دوست دارم خودم از پریزادم مراقبت کنم، قطعا اونم همینو میخواد. پس چرا ما این شانسو بهش ندیم؟
با لبای غنچه شده ی لوسی نگاهی به افسر خوشتیپی که رو به روش با اون لبخند زیرکانه اش ایستاده بود کرد و چشم چرخوند به اون چند کلمه ای که بین این همه حرف، خطاب به اون گفته بود.
< بعدشم، میتونی بعد از اینکه این کارو به خودش سپردی، بری و یه چیز مقوی ام برای خود یونگی درست کنی. به هر حال اونم نیاز به چیزای مقوی داره دیگه نه؟
دستاش ریز ریزکی رفت سمت سینی و آروم از دستاش کشید بیرون.
< در آخرم.. میتونی یه چیز مقوی برای افسرت درست کنی، نظرت؟ به نظر من که خوبه
ابرویی بالا انداخت.
؛ و چه چیزی باب میل این افسره؟
< وقتت چطوره؟ بین این همه مشغله، مثلا بزاری.. حداقل یک ساعت قربون صدقه ات برم
؛ یک ساعت؟! یه ذره زیاد نیست؟ افسر کلمه کم نیاره؟
< افسر به قدری شاگردیه امپراطورشو کرده که بتونه ساعت ها جمله سازی کنه برای فرشته اش، پس نگران نباش
با لبخند آخر جمله اش، تک خنده ای کرد و گذاشت که سینی رو ازش بگیره و ببره. خودشم به گفته ته دوباره برگشت سمت مطبخ کوچیکش تا اینبار با هدف از مراقبت از جسم امپراطور، دوباره شروع به درست کردن خوراکی ای مقوی و سالم بشه.
جوشونده ای که در حال قل زدن بود رو از روی شعله برداشت و کنار گذاشت و دوباره برگشت به کار قبلیش.
در حالی که آخرین قطرات رو از تفاله داخل صافی بیرون می کشید، صافی رو کنار گذاشت و جوشونده رو به آرومی و کم کم بهش اضافه کرد.
بعد از مخلوط کردن تمامیه چیز های لازم و انجام دادن تمامیه مراحل به گفته ی آجومای داخل بازار، کاسه ای نیمه پر، از مایعی غلیظ و تیره رنگ رو روی سکو گذاشت.
فضا پر شده بود از عطر دارویی که درست کرده بود. گرچه ظاهر زیبایی نداشت ولی بوش زیباییه ظاهرش رو هم جبران میکرد.
کاسه رو داخل سینی ای قرار داد و راهیه اتاق جیمین شد ولی نرسیده به در اتاق، تهیونگ مانعش شد.
< بهتره بزاری خودش بهش بده
؛ اوو؟ این همه با ذوق زحمت کشیدم یعنی نمیتونم خودم از نتیجه لذت ببرم؟ نمیشه یه بار من مواظب هیونگم باشم؟
به غرغر کوچیک پسر تک خنده ای کرد و دستش رو که جلوش گرفته بود، کنار برد.
< حرفامو از یه نظر دیگه متوجه شدی. همون طور که من یه عزیزکرده دارم و درست رو به روم وایساده، حالا امپراطورم یه عزیزکرده برای خودش داره و همون طور که من دوست دارم خودم از پریزادم مراقبت کنم، قطعا اونم همینو میخواد. پس چرا ما این شانسو بهش ندیم؟
با لبای غنچه شده ی لوسی نگاهی به افسر خوشتیپی که رو به روش با اون لبخند زیرکانه اش ایستاده بود کرد و چشم چرخوند به اون چند کلمه ای که بین این همه حرف، خطاب به اون گفته بود.
< بعدشم، میتونی بعد از اینکه این کارو به خودش سپردی، بری و یه چیز مقوی ام برای خود یونگی درست کنی. به هر حال اونم نیاز به چیزای مقوی داره دیگه نه؟
دستاش ریز ریزکی رفت سمت سینی و آروم از دستاش کشید بیرون.
< در آخرم.. میتونی یه چیز مقوی برای افسرت درست کنی، نظرت؟ به نظر من که خوبه
ابرویی بالا انداخت.
؛ و چه چیزی باب میل این افسره؟
< وقتت چطوره؟ بین این همه مشغله، مثلا بزاری.. حداقل یک ساعت قربون صدقه ات برم
؛ یک ساعت؟! یه ذره زیاد نیست؟ افسر کلمه کم نیاره؟
< افسر به قدری شاگردیه امپراطورشو کرده که بتونه ساعت ها جمله سازی کنه برای فرشته اش، پس نگران نباش
با لبخند آخر جمله اش، تک خنده ای کرد و گذاشت که سینی رو ازش بگیره و ببره. خودشم به گفته ته دوباره برگشت سمت مطبخ کوچیکش تا اینبار با هدف از مراقبت از جسم امپراطور، دوباره شروع به درست کردن خوراکی ای مقوی و سالم بشه.
- ۲.۰k
- ۳۱ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط