جان دل...

جان دل...
در این روزگار خیلی اتفاق ها شدنی ست...
همان قدر که دو عاشق از هم دور می افتند...
همان قدر می توانند به اندازه ی تنها یک نفس با هم فاصله داشته باشند...
خیال هست و سیم ها و بی سیم ها...
می شود بوسه بارانش کنی...
بدون اینکه حتی خودش بفهمد...
کافی است لبانت را محکم روی صفحه ی تلفن همراهت بفشاری...
پیشانی اش را با عشق ببوسی...
میتوانی هزار بار ببوسی اش و سرزنش نشوی...
بوسیدن عکس که گناه نیست...
می توانی در آغوشش بگیری...
صبح و ظهر و شب...
حتی نیمه شب ها وقتی فرسخ ها از هم دورید...
محکم در آغوشش بکشی و مطمئن باشی هیچ معصومیتی کشته نمی شود...
می شود کنارت نباشد،اما محکوم به حبس ابد در قلبت...
بعضی عشق ها هم اینطور است دیگر...
می شود یک حس خوب دست نخورده
در قلبت که به هیچ بهانه ای نمیخواهی خرابش کنی...

❄ مـیـم مــثـــل مـــریـــم 🐾