تنها تویی بهانه ی این حس جاری ام

تنها تویی بهانه ی این حسّ جاری ام
خرسند ازاین بهانه،از این هم جواری ام

لبخند می زنی نفسم تازه می شود
احساس می کنم که سراپا بهاری ام

حتما تورا سرشته خدا،تا دراین کویر
یک روز عاشقانه بیایی به یاری ام

شکرخدا که صحبت گل شد نصیب من
با دست های خالی و با این نداری ام

مدیون چشم های تو هستم،مرا ببخش
مردی پر ازهمیشه ی این شرمساری ام

باطرز چشم های تو،درخود شکفته ام
سرشار از ترانه ی امّید واری ام

با گیسوان سرزده از زیر روسری
داری به دست های جنون می سپاری ام

با این حلاوتی که به من خیره می شوی،
هربار بیشتر بشود بی قراری ام

مانندیک کتاب به جا مانده از قدیم
ازسال های دیر،تورا یادگاری ام !

درذهن خود همیشه قدم می زنم تورا
پیوسته در خیال تو چون رود جاری ام