بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
نقطۀ مقابل : اما معنا و مصداق رحمت و رأفت این نیست که هیچ نوع قهر، شدت، غضب و مجازاتی در کار نباشد و خداوند متعال و رسولانش به مردم بفرمایند: اگر این طرف صورت شما سیلی زدند، آن طرف را بیاورید تا یکی دیگر هم بزنند! این دروغی است که ظالمان ساخته و القا نموده‌اند!
بنابراین، در مقابل کفر، شرک، نفاق، فساد و جرم، هم خداوند متعال شدید العذاب است؛ چنان که فرمود: اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ - بدانيد كه خداوند سخت كيفر است و در عین حال خداوند آمرزنده و مهربان است.(سوره مائده آیه 98)
و هم فرمود که پیامبرش و هر کسی که با اوست، نسبت به کفار شدید هستند:
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمّد (ص) فرستاده خداست؛ و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)
بنابراین، رحمت و رأفت و مغفرت و نیز شدت، عقاب و عذاب، هر کدام تعریف، جایگاه، مورد و مصداق‌هایی دارند و اینها همه اسماء کمالیه می‌باشند و کمال فرد و جامعه نیز مستلزم برخورداری از تمامی این حالات می‌باشد؛ چنان که از یک سو دستور به عفو و گذشت از یکدیگر می‌دهد و از سوی دیگر در مقابله با کفر و ظلم، در جنگ و یا اجرای حدود و مجازات‌ها، رحمت، رأفت، مغفرت و کوتاه آمدنی در کار نیست و حتی به شدت برخورد دستور می‌دهد.
جرم اهانت به مقدسات و فحاشی : نبابید جرم اهانت به مقدسات و فحاشی به قدر کار بدی است کوچک شمرده شود!
جهان غرب که از اوایل قرن نوزدهم به ساختار حقوقی جامعه پرداخته، برای اهانت به مقدسات و فحاشی جایگاه ویژه‌ای قائل شده و ضمن گسترۀ مصادیق فحاشی و اهانت، قوانین بسیار سختی برای مرتکبین وضع نموده است.
می‌گویند:چون نمی‌شود تعریف خاصی برای اهانت و فحاشی ارائه داد، باید گفت: هر گونه سخنی که با کرامت انسانی منطبق نباشد، زشت به نظر آید، نفرت پراکنی کند، تهدید قلمداد شود و به آبرو و مقدسات کسی اهانت کند از جمله در زمینه دینی و ناموسی، فحاشی و جرم محسوب می‌شود.
طبق قانون مجازات آلمان، ماده 130، فحاشی و به ویژه اهانت به مقدسات، تا 5 سال حبس دارد، به اضافۀ مجازات‌های مدنی دیگر.
البته از آنجا که تمامی قوانین این کشور ها منطبق با اهداف و منافع سیاسی می باشد، آنها فقط هولوکاست را مقدس شمرده‌اند، لذا نه تنها اهانت، بلکه هرگونه تشکیک در آن چه خود ساخته و بافته‌اند را جرمی نابخشودنی قلمداد می‌کنند که مجازات‌های سنگینی دارد!(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
نقطۀ مقابل : اما معنا و مصداق رحمت و رأفت این نیست که هیچ نوع قهر، شدت، غضب و مجازاتی در کار نباشد و خداوند متعال و رسولانش به مردم بفرمایند: اگر این طرف صورت شما سیلی زدند، آن طرف را بیاورید تا یکی دیگر هم بزنند! این دروغی است که ظالمان ساخته و القا نموده‌اند!
بنابراین، در مقابل کفر، شرک، نفاق، فساد و جرم، هم خداوند متعال شدید العذاب است؛ چنان که فرمود: اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ - بدانيد كه خداوند سخت كيفر است و در عین حال خداوند آمرزنده و مهربان است.(سوره مائده آیه 98)
و هم فرمود که پیامبرش و هر کسی که با اوست، نسبت به کفار شدید هستند:
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ - محمّد (ص) فرستاده خداست؛ و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند.(سوره فتح بخشی از آیه 29)
بنابراین، رحمت و رأفت و مغفرت و نیز شدت، عقاب و عذاب، هر کدام تعریف، جایگاه، مورد و مصداق‌هایی دارند و اینها همه اسماء کمالیه می‌باشند و کمال فرد و جامعه نیز مستلزم برخورداری از تمامی این حالات می‌باشد؛ چنان که از یک سو دستور به عفو و گذشت از یکدیگر می‌دهد و از سوی دیگر در مقابله با کفر و ظلم، در جنگ و یا اجرای حدود و مجازات‌ها، رحمت، رأفت، مغفرت و کوتاه آمدنی در کار نیست و حتی به شدت برخورد دستور می‌دهد.
جرم اهانت به مقدسات و فحاشی : نبابید جرم اهانت به مقدسات و فحاشی به قدر کار بدی است کوچک شمرده شود!
جهان غرب که از اوایل قرن نوزدهم به ساختار حقوقی جامعه پرداخته، برای اهانت به مقدسات و فحاشی جایگاه ویژه‌ای قائل شده و ضمن گسترۀ مصادیق فحاشی و اهانت، قوانین بسیار سختی برای مرتکبین وضع نموده است.
می‌گویند:چون نمی‌شود تعریف خاصی برای اهانت و فحاشی ارائه داد، باید گفت: هر گونه سخنی که با کرامت انسانی منطبق نباشد، زشت به نظر آید، نفرت پراکنی کند، تهدید قلمداد شود و به آبرو و مقدسات کسی اهانت کند از جمله در زمینه دینی و ناموسی، فحاشی و جرم محسوب می‌شود.
طبق قانون مجازات آلمان، ماده 130، فحاشی و به ویژه اهانت به مقدسات، تا 5 سال حبس دارد، به اضافۀ مجازات‌های مدنی دیگر.
البته از آنجا که تمامی قوانین این کشور ها منطبق با اهداف و منافع سیاسی می باشد، آنها فقط هولوکاست را مقدس شمرده‌اند، لذا نه تنها اهانت، بلکه هرگونه تشکیک در آن چه خود ساخته و بافته‌اند را جرمی نابخشودنی قلمداد می‌کنند که مجازات‌های سنگینی دارد!(ادامه دارد...)
- ۱.۹k
- ۰۹ مرداد ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
