helf brother part 51

برادر ناتنی پارت 5۱



--

هوا گرم بود و آفتاب مستقیم می‌تابید. حیاط ویلا خلوت بود و مامان بابا رفته بودن خرید. من با یه لیوان آب خنک نشسته بودم روی پله‌های کنار باغچه که صدای قدم‌های جونگکوک از پشت سرم اومد.

"چه خسته به نظر میای... نکنه هنوز به خاطر دیشب ناراحتی؟"

لبخندش رو از پشت سر حس کردم. بدون اینکه نگاهش کنم، زیر لب گفتم:
"دیشب چی؟ من چیزی یادم نمیاد."

صدای خندش بلند شد. "جدی؟ خب پس باید کمک کنم حافظه‌تو برگردونی."

قبل از اینکه بفهمم چی شده، لیوان آب رو از کنارم برداشت و یه ذره‌شو ریخت رو پام.

"جونگکوک!"
بلند شدم و عقب پریدم. اونم با لبخند شیطنت‌آمیز نگاهم می‌کرد.

"یه‌جوری جیغ زدی انگار آب جوش بود!"
و اینو گفت و یه مشت آب دیگه پاشید سمتم.

لبامو گاز گرفتم. "خب، خودت خواستی..."

سریع دویدم سمت شیر آب کنار حیاط، شلنگ رو گرفتم و مستقیم روش گرفتم.
"آآآخ نه نه نه وای!"
پشتش رو کرده بود که فرار کنه ولی خیس شد. موهاش به صورتش چسبیده بود و تیشرتش خیسِ خیس. ولی… هنوز داشت می‌خندید. اون خنده‌ی لعنتی که باعث می‌شد فراموش کنم چی بین‌مونه.

اونم تسلیم نشد. شلنگو ازم قاپید و گفت:
"باشه، تو شروع کردی، حالا نوبت منه!"

قبل از اینکه فرار کنم، یه موج آب پاشید روم. هر دومون خیس و خندون وسط حیاط ایستاده بودیم، نفس‌نفس‌زنان، موهای خیس، لباس‌های چسبیده و چشم‌هایی که شاید چیزایی می‌گفتن که دهنمون نمی‌تونست.

یه ثانیه ساکت شدیم. فقط نگاهم می‌کرد.
"خب، حالا حافظه‌ت برگشت؟"
گفت و یه قطره‌ی آب از نوک موهاش افتاد پایین.

سرمو تکون دادم، آروم، ولی با لبخند.
"شاید... یه کم."