#پارت۴
#پارت۴
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چشایر همین طور که مشغول تماشای کاترین بود که داشت باقی مانده های پوست لیمو را جمع میکرد و میریخت داخل پارچه ی مخصوص نگهداری پنیر، گفت:«مگه این وقت سال لیمو گیر میاد؟»
باغبان ها با خرد های پوست لیمو جلوی آفت هارا میگرفتند.
کاترین لبخند زد و گفت:«اصلا»
غرق فکر و خیالش شد و به صبح آن روز فکر کرد. نور ضعیفی از پشت پرده های توری به داخل میتابید.
وقتی بیدار شد، بوی مرکبات هوا را پر کرده بود.
بخشی از وجودش میخواست آن خاطره را مثل راز در سینه اش نگه دارد؛ ولی چشایر دیر یا زود از این قضیه بو می برد. نمیشد رشد کردن و شکوفه دادن یک شبهی درخت داخل اتاق را به این راحتی ها پنهان کرد. کاترین مانده بود که چطور با این همه استعداد چشایر در خبرچینی، هنوز شایعه ها پخش نشده است. شاید کل صبح را توی چرت بوده یا به احتمال خیلی قویتر، لم داده بود و خدمتکار های جوان شکمش را نوازش میکردند.
کاترین تارت ها را در قفسه ی شیرینی ها جا داد تا کامل خنک شوند و گفت:«از توی یه خواب آورده ام.»
چشایر روی دو پای عقبش چمباتمه زد و گفت:«خواب؟»
دهانش به خنده پت و پهنی باز شد:«تعریفش کن»
_که تا شب نشده، به گوش اهالی سرزمین برسه!؟ معلومه که تعریف نمیکنم . یه خوابی دیدم و وقتی چشم هام رو باز کردم، یه درخت لیمو توی اتاقم سبز شده بود، لازم نکرده بیشتر از این بدونی.
کاترین برای اینکه سین جیم ها ادامه پیدا نکند ودیگر توضیحی ندهد، در قفسه شیرینی ها را محکم کوبید. واقعیت این بود که از وقتی بیدار شده بود، آن خواب راحتش نگذاشته بودو مدام یادش می آمد و آزارش میداد. از طرفی، دلش می خواست دربارهاش حرف بزند و از طرف دیگر، می خواست مثل یک رازی سر به مهر از دیگران پنهانش کند. خواب گنگ و قشنگی بود درباره ی پسری مرموز و جذاب. پسر با لباس سر تا پا سیاه در باغ لیمویی ایستاده بود و کاترین به وضوح حس میکرد که آن پسر چیزی دارد که متعلق به اوست. کاترین خبر نداشت چیست؛ ولی میدانست آن را میخواهد و هر بار قدمی ب طرفش برمیداشت ، پسر عقب و عقب تر میرفت.
#سرزمین_عجایب #سنگدل #کتاب #معرفی_کتاب #کتابخوانی #کتاب_بخوانیم #کاترین #جست #کتاب_سنگدل #پادشاه #گربه #گربه_چشایر #فانتزی #دارک #عاشقانه #رمان #رمانتیک #شیرینی #معرفی_شخصیت #اراز_الود #لیمو #خواب
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چشایر همین طور که مشغول تماشای کاترین بود که داشت باقی مانده های پوست لیمو را جمع میکرد و میریخت داخل پارچه ی مخصوص نگهداری پنیر، گفت:«مگه این وقت سال لیمو گیر میاد؟»
باغبان ها با خرد های پوست لیمو جلوی آفت هارا میگرفتند.
کاترین لبخند زد و گفت:«اصلا»
غرق فکر و خیالش شد و به صبح آن روز فکر کرد. نور ضعیفی از پشت پرده های توری به داخل میتابید.
وقتی بیدار شد، بوی مرکبات هوا را پر کرده بود.
بخشی از وجودش میخواست آن خاطره را مثل راز در سینه اش نگه دارد؛ ولی چشایر دیر یا زود از این قضیه بو می برد. نمیشد رشد کردن و شکوفه دادن یک شبهی درخت داخل اتاق را به این راحتی ها پنهان کرد. کاترین مانده بود که چطور با این همه استعداد چشایر در خبرچینی، هنوز شایعه ها پخش نشده است. شاید کل صبح را توی چرت بوده یا به احتمال خیلی قویتر، لم داده بود و خدمتکار های جوان شکمش را نوازش میکردند.
کاترین تارت ها را در قفسه ی شیرینی ها جا داد تا کامل خنک شوند و گفت:«از توی یه خواب آورده ام.»
چشایر روی دو پای عقبش چمباتمه زد و گفت:«خواب؟»
دهانش به خنده پت و پهنی باز شد:«تعریفش کن»
_که تا شب نشده، به گوش اهالی سرزمین برسه!؟ معلومه که تعریف نمیکنم . یه خوابی دیدم و وقتی چشم هام رو باز کردم، یه درخت لیمو توی اتاقم سبز شده بود، لازم نکرده بیشتر از این بدونی.
کاترین برای اینکه سین جیم ها ادامه پیدا نکند ودیگر توضیحی ندهد، در قفسه شیرینی ها را محکم کوبید. واقعیت این بود که از وقتی بیدار شده بود، آن خواب راحتش نگذاشته بودو مدام یادش می آمد و آزارش میداد. از طرفی، دلش می خواست دربارهاش حرف بزند و از طرف دیگر، می خواست مثل یک رازی سر به مهر از دیگران پنهانش کند. خواب گنگ و قشنگی بود درباره ی پسری مرموز و جذاب. پسر با لباس سر تا پا سیاه در باغ لیمویی ایستاده بود و کاترین به وضوح حس میکرد که آن پسر چیزی دارد که متعلق به اوست. کاترین خبر نداشت چیست؛ ولی میدانست آن را میخواهد و هر بار قدمی ب طرفش برمیداشت ، پسر عقب و عقب تر میرفت.
#سرزمین_عجایب #سنگدل #کتاب #معرفی_کتاب #کتابخوانی #کتاب_بخوانیم #کاترین #جست #کتاب_سنگدل #پادشاه #گربه #گربه_چشایر #فانتزی #دارک #عاشقانه #رمان #رمانتیک #شیرینی #معرفی_شخصیت #اراز_الود #لیمو #خواب
- ۱۱۷
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط