پارت ۱

حواسم نبود
اصلا حواسم نبود

توی بد دردسری افتادم


احتمالا شما بعضی وقتا به آخر خط رسیدین
زمانی که اصلا نه راه پس دارین نه راه پیش

حالتون بد باشه
خییلیی بد
منم حالم همینجوریه

با نامزدم اومدیم مسافرت زمستونه
خونه ی مامانش
همه چیز از همینجا شروع شد
توی راه ... دعوامون شد
اون می‌گفت با خواهرش درست رفتار کنم
ولی... خواهر اون همیشه به من می‌پرید
منو زیر سوال میبرد و منو پیش بقیه بدنشون میداد
خسته شده بودم
ی روز جلوی همه یه تیکه ی بد بهش انداختم
جی کی قبول نمیکنه که تقصیر اونه
بهم گفت نمیتونم خودمو کنترل کنم
منم... عصبانی شدم
بعدش که رسیدیم میونه مون شکر آب بود
اون تمام روز با خواهر و مادر و پدرش میگذروند
منم تنها... بین درخت های جلوی خونشون و تنها...وقتی که برف می‌بارید قدم میزدم تا ...
یاد یه چیزی افتادم
وسایلم...
پس رفتم سراغشون و یه فندک سبز فسفری و یه پاکت سیگار برداشتم
حالم جدی بد بود
دوباره رفتم بیرون
یه درخت همیشه سبز بزرگ پیدا کردم و پشتش قایم شدم
فندک رو روشن کردم
تق
تق
آها روشن شد
سیگار رو روشن کردم و شروع کردم
حلقه های دود بیرون میدادم
نفس می‌کشیدم
بعد آروم آشغال سیگار رو توی سطل آشغال انداختم
مدرک جرم پاک شد
و فردا و پس فردا همین کارو کردم
کل روز فقط سر میز غذا و قبل خواب جی کی رو می‌دیدم
موقع خواب قهر بودیم
بدون حرف
بدون شب بخیر
هیسسس
ساکت باش
ساکت بمونی بهتره
دعوا میشه
دعوا...
صدا های توی ذهنم از ۳روز پیش همینه
فقط همین
قبل خواب...
بدون هیچ بغل یا بوسه ای به خواب میرم