- Part 2.

دستی به پیشونیش کشید و رو به سرباز جمشیدی گفت: اینارو بفرستید برن، حواست باشه تجمع نشه تا اطلاع ثانوی کسی نباید خبردار شه.
جمشیدی سری تکون داد و به سمت ازدحام جمعیت رفت. نگاهی به آپارتمان 6 طبقه انداخت و با تردید واردش شد.
از ورودی حیاط تا ورودی خونه برگ بود که زمین و پوشونده بود، اروم از روشون رد شد و به سمت زیر زمین رفت.
بوی تعفن و پلاستیک سوخته اطراف زیر زمین و برداشته بود، با صورتی درهم وارد شد، دو نفر از مامورای اداره داشتن دنبال اثار جرم میگشتن.
به سمت چپی که نگاه کرد متوجه‌ی شئ توی دستش شد، لحضه‌ای ضربان قلبش نزد، به سرعت به سمت ماموره رفت و گردنبدی که سفارشی برای بهترین فرد زندگیش گرفته بود از دستش چنگ زد، شک نداشت همون گردنبد بود، خودش طرحش رو کشیده بود و داده بود درستش کنن.
زنجیر گردنبد و تو دستش فشرد و با اخمایی در هم از انباری زد بیرون، ماموره که اسمش دانیال بود، صداش کرد و پشت سرش راه افتاد،
- جناب سرگرد لطفا اون رو پس بدید، اون تنها آثار جرمیه که پیدا شده.
بی اعتنا به راهش ادامه داد که دوباره حرفش رو تکرار کرد، کلافه و با عصبانیت برگشت سمتش شمرده شمرده و با تن صدایی که از حد معمول خارج شده بود گفت:
- اگه نمیخوای از کار بیکار شی، سریع برگرد سر کارت و تو کارای منم دخالت نکن، دلت نمیخواد تا اخر عمر بیکار بمونی که؛ نه ؟ رد کردن پرونده اخراجت برای من کاری نداره.
برگشت و با همون اخم‌ به سمت در رفت، به محض خروجش و داد و هوار جمعیت و صدای اعتراض گونه خبرنگارا اعصابش و خورد کرد.
به سمت جمشیدی که لم داده بود به ماشین و تو گوشی بود رفت و داد زد :
- مگه من نگفتم نزار تجمع شه، سر ماموریت مگه وقت استراحته.
جمشیدی ترسیده گوشی و توی ماشین پرت کرد و احترام نظامی گذاشت.
- شرمنده قربان، الان درستش میکنم.
- سریع تر.
برگشت و به سمت ماشینش رفت، سوار شد و با سرعت از اون محل خارج شد.
توی راه تمام فکر و ذکرش شده بود اون گردنبد و همین باعث شد چند باری تا مرز تصادف بره.
با سرعت خودش رو به خونه رسوند، میخواست هرچه سریع تر این قضیه رو حل کنه.
وارد شد و با زدن کلید برق، سوییچ و کلید رو روی اپن پرت کرد، بدون فوت وقت به اتاقش رفت و از توی کمد جمعه چوبی رو بیرون اورد.
با غم بهش خیره شد،
- چی‌میشد بجای خاطراتشون خودشون اینجا بودن؟

#رمان #رمان‌نویسی #داستان #داستان‌خوانی #هانا #ترند #اکسپلور #منتخب