پارت ۷

پارت ۷
رئیس شورا، در حالی که خون از گوشه‌ی لبش جاری بود، با نگاهی پر از نفرت به جونگ‌کوک خیره شد. «فکر کردی با این پیروزی برنده شدی؟ این فقط شروعِ جنگِ واقعی با اون‌هاست... اون‌ها از تو و این موجود، کینه‌ای دارن که تا ابد تموم نمی‌شه.»

جونگ‌کوک بدون اینکه پلک بزنه، فشار چاقو رو بیشتر کرد. «پس بذار با هم به استقبالشون بریم.»

او با یه حرکت سریع، رئیس رو از پا درآورد و به سمت ات برگشت. ات، که هنوز از اثراتِ اون انفجار انرژی نفس‌نفس می‌زد، به سمت اون اومد. نگاهشون در هم گره خورد؛ نگاهی که هم خستگیِ جنگ رو داشت و هم لذتِ پیروزی رو.

ات زمزمه کرد: «تموم شد؟»

جونگ‌کوک دستش رو به سمت ات دراز کرد و اون رو به سمت خودش کشید. «نه، تازه شروع شد. اما حالا دیگه ما تنها نیستیم.»

همون لحظه، از دور، یه صدای شیپورِ عجیب و مهیبی شنیده شد. یه چیزی داشت به سمت قلمرو نزدیک می‌شد؛ چیزی که حتی سایه‌های جونگ‌کوک هم با دیدنش به لرزه افتادن.

ات نگاهی به افق انداخت و اخم کرد: «اون چیه؟ اون یه ارتش نیست... اون یه هیولا نیست... اون یه...»

حرفش نیمه‌تمام موند. چون یه سایه‌ی غول‌پیکر و تاریک که از آسمون پایین می‌اومد، کلِ منطقه رو در بر گرفت.