باکوگو و میدوریا سناریوی باکودکو
سناریوی شماره ۵}
||پارت پنچم ||
نام سناریوی:
《هوی احمق .... وایسا》
(صحنه: منطقهٔ صنعتی متروکه - ساعت ۱۱ شب. کریشیما و میدوریا در کمینگاه پشت مخزنهای زنگزده ایستادهاند. باد سوت میکشد و نور ماه پشت ابرهای سیاه گم میشود. صدای گروگانها از انبار دور دست میآید. میدوریا دستکشش را محکمتر میکند، در حالی که چشمهایش مثل همیشه نقشه را اسکن میکند.)
کریشیما: (با زمزمهٔ نگران)
"دِکُو، حسِ بدی دارم... انگار دارن بهمون نگاه میکنن."
میدوریا: (با لبخندی کوچک که بیشتر شبیه چینِ درد است)
"همهچیز طبق برنامه پیش میره. فقط به سیگنال آیزاوا-سنسی منتظر بمون..."
(ناگهان صدای خندهٔ پیچیدهای از تاریکی میپیچد. سایههای لیگِ شیاطین مثل عنکبوت از دیوارها پایین میخزند. توگا چاقوهایش را پرتاب میکند و میدوریا با شلاق سیاه آنها را منحرف میکند. کریشیما پوستش را سخت میکند تا از گروگانها محافظت کند.)
توگا: (با چرخشی شیطانی)
"ایزوکووو~! امروز سرت رو برای شیگاراکی میبرم!"
(میدوریا با سرعت برق به جلو میپرد، اما ناگهان دیسکِ انرژیِ ناشناسی – شبیه یک ستارهٔ سیاه – از پشت به سرش برخورد میکند. خون جاری میشود و او روی زانوهایش میافتد. کریشیما فریاد میکشد.)
کریشیما: "دِکُو!!"
میدوریا: (با آخرین نیرو، شلاق سیاه را دور کمر کریشیما میپیچد)
"بـــرگرد... بهشون... بگو..."
(شلاق با نیروی دیوانهواری کریشیما را به بیرون از پنجره پرتاب میکند. آخرین تصویری که کریشیما میبیند، دستان اسپینر است که میدوریاِ بیهوش را مثل عروسک پارچهای به تاریکی میکشد...)
---
(صحنه تغییر میکند: خوابگاه یو.ای - ساعت ۳ صبح. کریشیما با زخمهای خونین به در میکوبد. اوراراکا در را باز میکند و جیغ میزند. بچهها یکییکی جمع میشوند. باکوگو ته راهرو ایستاده، صورتش زیر نور چراغ اضطراری رنگ پریده است.)
کریشیما: (با گریههای خشک)
"تقصیر منه... اونو ول کردم... اون *خودش* رو فدا کرد... دِکُو... دِکو رو بردند!"
باکوگو: (مشتش را محکم به دیوار میکوبد، اما اینبار هیچ جرقه ای ندارد. صدایش شکسته است)
"...چی؟... چطوری؟ چطوری اجازه دادی؟! چرا *تو* زنده موندی و اون نه؟!"
اوراراکا: (با چشمانی اشکبار کریشیما را میگیرد)
"باکوگو، بس کن! این تقصیر کریشیما نیس!"
آیزاوا: (از پشت جمعیت، با چهرهای سنگینتر از همیشه)
"همه ساکت. کریشیما، گزارشت رو دقیق بده. لیگِ شیاطین الان یه گروگانِ ویژه داره... و ما وقت رو تلف نمیکنیم." )
باکوگو: (فقط قابل خواندن از روی لب)
"...من میآرمت، احمق... خودت رو زنده نگه دار... تا بتونی ازم متنفر باشی..."
باکوگو رهبری گروه نجات رو برای اولین داوطلبانه قبول میکنه ولی این دفعه به جای بیزاری از شکست ترس دارد شکست
ادامه دارد 😁
||پارت پنچم ||
نام سناریوی:
《هوی احمق .... وایسا》
(صحنه: منطقهٔ صنعتی متروکه - ساعت ۱۱ شب. کریشیما و میدوریا در کمینگاه پشت مخزنهای زنگزده ایستادهاند. باد سوت میکشد و نور ماه پشت ابرهای سیاه گم میشود. صدای گروگانها از انبار دور دست میآید. میدوریا دستکشش را محکمتر میکند، در حالی که چشمهایش مثل همیشه نقشه را اسکن میکند.)
کریشیما: (با زمزمهٔ نگران)
"دِکُو، حسِ بدی دارم... انگار دارن بهمون نگاه میکنن."
میدوریا: (با لبخندی کوچک که بیشتر شبیه چینِ درد است)
"همهچیز طبق برنامه پیش میره. فقط به سیگنال آیزاوا-سنسی منتظر بمون..."
(ناگهان صدای خندهٔ پیچیدهای از تاریکی میپیچد. سایههای لیگِ شیاطین مثل عنکبوت از دیوارها پایین میخزند. توگا چاقوهایش را پرتاب میکند و میدوریا با شلاق سیاه آنها را منحرف میکند. کریشیما پوستش را سخت میکند تا از گروگانها محافظت کند.)
توگا: (با چرخشی شیطانی)
"ایزوکووو~! امروز سرت رو برای شیگاراکی میبرم!"
(میدوریا با سرعت برق به جلو میپرد، اما ناگهان دیسکِ انرژیِ ناشناسی – شبیه یک ستارهٔ سیاه – از پشت به سرش برخورد میکند. خون جاری میشود و او روی زانوهایش میافتد. کریشیما فریاد میکشد.)
کریشیما: "دِکُو!!"
میدوریا: (با آخرین نیرو، شلاق سیاه را دور کمر کریشیما میپیچد)
"بـــرگرد... بهشون... بگو..."
(شلاق با نیروی دیوانهواری کریشیما را به بیرون از پنجره پرتاب میکند. آخرین تصویری که کریشیما میبیند، دستان اسپینر است که میدوریاِ بیهوش را مثل عروسک پارچهای به تاریکی میکشد...)
---
(صحنه تغییر میکند: خوابگاه یو.ای - ساعت ۳ صبح. کریشیما با زخمهای خونین به در میکوبد. اوراراکا در را باز میکند و جیغ میزند. بچهها یکییکی جمع میشوند. باکوگو ته راهرو ایستاده، صورتش زیر نور چراغ اضطراری رنگ پریده است.)
کریشیما: (با گریههای خشک)
"تقصیر منه... اونو ول کردم... اون *خودش* رو فدا کرد... دِکُو... دِکو رو بردند!"
باکوگو: (مشتش را محکم به دیوار میکوبد، اما اینبار هیچ جرقه ای ندارد. صدایش شکسته است)
"...چی؟... چطوری؟ چطوری اجازه دادی؟! چرا *تو* زنده موندی و اون نه؟!"
اوراراکا: (با چشمانی اشکبار کریشیما را میگیرد)
"باکوگو، بس کن! این تقصیر کریشیما نیس!"
آیزاوا: (از پشت جمعیت، با چهرهای سنگینتر از همیشه)
"همه ساکت. کریشیما، گزارشت رو دقیق بده. لیگِ شیاطین الان یه گروگانِ ویژه داره... و ما وقت رو تلف نمیکنیم." )
باکوگو: (فقط قابل خواندن از روی لب)
"...من میآرمت، احمق... خودت رو زنده نگه دار... تا بتونی ازم متنفر باشی..."
باکوگو رهبری گروه نجات رو برای اولین داوطلبانه قبول میکنه ولی این دفعه به جای بیزاری از شکست ترس دارد شکست
ادامه دارد 😁
- ۱۲.۶k
- ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط