یکی دیوانه ای آتش بر افروخت

یکی دیوانه ای آتش بر افروخت
در آن هنگام جان خویش را سوخت
همه خاکسترش را باد می برد
وجودش را جهان از یاد می برد
تو همچون آتشی ای عشق جانسوز
من آن دیوانه مرد آتش افروز
من آن دیوانه ی آتش پرستم
در این آتش خوشم تا زنده هستم
بزن آتش به عود استخوانم
که بوی عشق بر خیزد ز جانم
خوشم با این چنین دیوانگی ها
که می خندم به آن فرزانگی ها
به غیر از مردن و از یاد رفتن
غباری گشتن و بر باد رفتن
در این عالم سرانجامی نداریم
چه فرجامی ؟ که فرجامی نداریم
لهیبی همچو آه تیره روزان
بساز ای عشق و جانم را بسوزان
بیا آتش بزن ، خاکسترم کن
مسمم ، در بوته ی هستی زرم کن
دیدگاه ها (۹)

جایی که شیخ شاب ( سعدی ) میگه:ای ساربان آهسته ران کآرام جانم...

خدایا سینه ها را بشکاف بگذار باران قلب ها را بشوید

The Lunatic Who Wrote the Book : دیوانه ای که دیوان ساخت

ارث و میراث. پارت۷

روزهای بسیار دور ؛ پیرزنی بود که ؛ هر روز با قطار از روستا...

عشق گمشده در تاریکی جنگلپارت چهاردهم(از زبان راوی)سه ماه گذش...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 هجدهم مهرماه، روز جهانی بهداشت...

✦ اولین گناه ✦فصل هشتم: صبحی که هیچ‌کس انتظارش را نداشت---نی...

گفتی: «عاشقین؟!» و دلم گفت: «مگر شک داری؟» من که جز نامِ تو ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط