پارت چهارم

سوکوکو
"زندگی دوباره"
#Part:4.

(فلش بک، ویو راوی)

آروم روی تخت دراز کشید و پلک های سنگینش رو روی هم گذاشت. خیلی خسته تر از اونی بود که غذایی بخوره. همین طور که اون خوابش برده بود چویا وارد اتاق شد. با چشمای اقیانوسی که در تاریکی میدرخشید به دازای نگاه ملایم انداخت. پوف کلافه ای سر داد و آروم زمزمه کرد: بلند شو دازای...
اما دازای بدجور خسته بود کمی تکون خورد و کمی به طرف مخالف چرخید.
-نمیخوام...
چویا سینی غذا رو روی میز کنار تخت گذاشت و بازوی دازای رو گرفت: باید یه چیزی بخوری.
دازای آروم بلند شد و نشست. سینی غذا رو گرفت و سری تکون داد.
-ولی فقط یکم...
چویا آهی کشید و‌ یه مسکن از جیبش بیرون آورد.
اگر درد یا چیزی داشتی اینو بخور. نمیخوام فردا بخاطر حالت جنازمو تحویل مافیا بدی.
اینو گفت و از اتاق بیرون رفت.
دازای کمی مکث کرد. نگاهش هنوز به در مونده بود و بعد لحظه ای شروع به خوردن کرد.

(فلش بک ویو چویا)

همین؟! فقط همینا رو گیر آوردید ابله های بی خاصیت؟!
با عصبانیت به زیردستام خیره شدم که جلوم زانو زده بودن. برگه گزارش توی دستم رو‌ کمی فشوردم و مچاله کردم.
_ناکاهارا سان...ما تمام تلاشمونو کردیم...ولی کار سخت بود...قدرت اونا زیادی بود...
اگر اونا قوی هستن پس شما ها ضعیفید!!...الان بحث ما درباره چه کوفت زهرماریه هان؟!...اگر گزارش کامل نشه نمیتونیم برای سازمان برنامه ریزی کنیم!
با ترس بلند شدن و کمی عقب رفتن. با عصبانیت دستی لای موهام بردم و روی صندلیم ولو شدم...الان باید چه غلطی میکردم؟...نگاهی به برگه انداختم و اونو پاره کردم و تیکه های کاغذ روی میزم ریخت.
باید یه فکر دیگه کنم...مغز متفکر اولمون توی وضعیت خوبی نیست...رئیس مافیای بندر هم هنوز اعلامیه رو نزده...‌نمیتونستم یه گوشه بشینم و ببینم که دارن مافیا رو به گند میکشن...ما یه سازمان قدرتمندیم اما وقتی خیانت پا میزاره وسط همه چیز تغیر میکنه...آروم با دستم اشاره کردم که برن بیرون که موری وارد دفتر شد.
موری: خب چطوره چویا سان؟
بهتر از این نمیشه.
موری آروم به تیکه های پاره شده کاغذی که با دستای چویا خورد شده بود نگاهی کرد و دوباره نگاهش رو به چویا داد: به نظر میاد که کمی تند عمل کردی.
اصلا...ولی خب...
موری: حال دازای سان چطوره؟


ببخشید یه چند روزی رو نبودم😅
حمایتا واسه پارت قبل خیلی کم بود انتظار داشتم که بیشتر باشه.
۲۰ لایک تا پارت بعد