تو دوری و دستای من نمی رسه به گرد تو

تو دوری و دستای من نمی رسه به گرد تو
صدای تکه پارم بردار و از اینجا برو
تو دست من یه عکس پر از نابودی و مرگ ستارست
بذار تنها بپوسم اینجا صدام نمیرسه به فردا
بگذر از این شکسته از این دوباره خسته
رد شو از این حقیر کم من دیگه حرف نمی زنم
نمی خوامت زیبا ترینم آغازی از برگ زمینم
دیونه ی کوچه نشینم آواره ام تنها همینم
هر نوت از این گیتارم و یک واژه تا ترانه بود
رو شعله های شب شکست فرصت یک پروانه بود
اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی
حالا برو از این همیشه از باغچه ی خشکیده ریشه
هر نوت از این گیتارم و یک واژه تا ترانه بود
رو شعله های شب شکست فرصت یک پروانه بود
اما تو از دلم بریدی من خواستمت اما ندیدی
حالا برو از این همیشه از باغچه ی خشکی