‏«قربانت بروم که به قدر تمام درخت‌های دنیا دوستت دارم.

‏«قربانت بروم که به قدر تمام درخت‌های دنیا دوستت دارم.
چرا که فقط تو و درخت‌ها ارزش دوست داشتن دارید.
چرا که سبز می‌شوید.
هر سال سبز می‌شوید
و تازه می‌شوید
و سایه دارید
و پر از پرنده هستید
و نفستان عطر روان است
و ریشه‌هایتان در خاک،
که جز خاک حقیقی وجود ندارد.»
#شیراز #باغ_عفیف_آباد
دیدگاه ها (۶)

اسم فیک | THE SICK DOLLبیمارترین مرد تیمارستان، کسی بود که ه...

بعضی وقت‌ها زندگی با یک غافلگیریِ غیرمنتظره، طوری غافلگیرت م...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت چهارم :د)- مراحل آدمیت :خداو...

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

Five

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷④ريشه تمام اندوه‌ها؛ توقع داشتن ...

پروانه جان

#در_آغوش_شیطان𝓒𝓱𝓪𝓹𝓽𝓮𝓻 𝓞𝓷𝓮 : ¹𝓟𝓪𝓻𝓽 : ⁷ویو جونکوکجونکوک... سکو...

رمان هفتمین سایه

«بیانیهٔ صلب و دکترینال؛ پاسخ به گزافه‌گویی‌های مستکبران و ت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط