خیالت دلبرا نازنین یارا

خیالت دلبرا نازنین یارا
چراغان می کند خانه ما را
شبانگاهان که بی تابم برای تو
خوشم با گریه کردن در هوای تو
می بارد نو به نو دیدگانم
می جوشد نام از زبانم
باده تلخ غمت هر که نوشد
کنج غم را کی به شادی می فروشد
باز هم این چشم ابری با من است
خانه و فانوس اشکم روشن است
عاشقی در من غزل خوان می شود
کوچه های دل چراغان می شود
شب‌که سوزنهان‌شعله‌ریزد‌ به‌جان‌این‌من‌واین‌شور شیدایی
دیده دریای غم سینه صحرای غم کو دگر تاب شکیبایی
قرار جان از که جویم
غم دل را با که گویم
دلبرا از داغ تو لاله گل کرد
هرکجا نام تو آمد ناله گل کرد
باده تلخ غمت هرکه نوشد
کنج غم را کی به شادی می فروشد