★سکوت....p⁴
★سکوت....p⁴
جیهوپ بلند شد و رفت بیرون!
بعد اینکه مدیر ازم دور شدم رفتم دنبال جیهوپ...
_"جیهوپ... چرا عصبی شدی؟؟ اونقدر جدی نگاهم کردی که کاملا متوجه احساساتت شدم! عصبی و دلخوری... چرا؟؟ چیکار کردم که ازم ناراحتی؟؟"
برگشت و با همون نگاه گفت:"از صبح سردی... الانم که قبول کردی با مدیر کانگ بری سفر کاری، چرا ازم فاصله میگیری؟؟ چون قبول نکردم با هم باشیم اینجوری رفتار میکنی؟؟"
تعجب کرده بودم...
من ازش فاصله نگرفته بودم اما این چه حرفایی بود؟
با عصبانیت گفتم:"من سرد برخورد نکردم! ازت هم فاصله نگرفتم... در رابطه با این موضوعات هر جور میخوای فکر کن اما... اما جملهی آخرت... چون قبول نکردی باهام باشی؛ رفتارم عوض شده؟؟؟ من هیچ وقت چنین آدمی نبودم جیهوپ، تو حق نداری منو اینجوری توصیف کنی!!"
سرش رو انداخت پایین و نفس عمیق کشید...
_"ببخشید هایری نمیدونم چرا اینجوری شدم... اصلا نفهمیدم چی گفتم واقعا متاسفم! اما وقتی مدیر به صورتت نزدیک شد و پیشنهاد داد بری سفر کاری یکم عصبی شدم..."
بدون اینکه حوصلهی صحبت داشته باشم سرم رو تکون دادم و بیتفاوت از کنارش رد شدم...
جیهوپ:
اون ازم ناراحت بود...
نباید این حرف رو میزدم!
چرا عصبی شدم؟؟؟
هایری یک همکار و دوست بود...
چرا به خاطرش حسودی کردم؟؟
نکنه...
نکنه عاشقش شدم؟؟؟
وقتی حضور نداره عذاب میکشم...
با هر رفتار کوچک مثل کم صحبت کردن ناراحت میشم...
وقتی کسی نزدیکش میشه خیلی حسودی میکنم...
این عشقه؟؟
_"آقای جانگ مدیر کانگ باهاتون کار داره"
هایری...
چرا انقدر سرد و رسمی صحبت کرد؟ در این حد ازم ناراحت بود؟ با این لحن صحبتش قلبم رو زخمی میکرد!
رفتم داخل اتاق مدیر...
مدیر گفت:"جیهوپ اومدی؟ خیلی خب... پروژهی متن مصاحبه آماده شده اما کسی نیست که ویرایشش کنه تو قبول میکنی این کارو انجام بدی؟ زمان زیادی نداریم، از پسش برمیای؟"
_"بله مدیر کانگ"
(۴ ساعت بعد)
هایری:
داشتم وسایلم رو میزاشتم داخل چمدون که در رو زدن.
بلند شدم و در رو باز کردم...
جیهوپ بود!
بدون اینکه چیزی بگه سرش رو گذاشت روی شونم و بغلم کرد!
اولش تلاش کردم که خودم رو از بغلش نجات بدم اما تلاشم بیفایده بود بنابراین منتظر شدم تا خودش ولم کنه...
_"هایری... عاشقتم"
چی؟؟؟
تمام سال هایی که با جیهوپ آشنا شدم منتظر این لحظه بودم!
اما حالا این موقعیت زمانی اتفاق افتاد که اصلا دلم نمیخواست جیهوپ رو ببینم چون ازش خیلی ناراحتم!
پس برای همین انقدر حساس شده بود...
تو چشماش نگاه کردم و گفتم:"اگه بگم دوستت ندارم بیا فقط با هم دوست باشیم از پسش برمیای؟"
ترسیده...
حتی چشماش ترسیده!
پایین رو نگاه کرد و گفت:"نه... نمیتونم"
لبخند زدم...
ادامه دادم:"دوستت دارم جیهوپ"
با شنیدنش از شدت خوشحالی انگار داشت پرواز میکرد...
نمیتونستم نقش بازی کنم...
من واقعا دوسش داشتم!
(۲ روز بعد)
_"هایری چرا موبایلم رو جواب نمیدی؟؟؟ این پسره همسایتون، سیجون چی میگه؟؟ اصلا شمارهی منو از کجا پیدا کرده... تو خودکشی ناموفق داشتی؟؟ به خاطر من؟؟؟ نکنه اون شبی که بهم زنگ زدی و عجیب حرف میزدی میخواستی... زود برگرد هتل باید با هم صحبت کنیم!"
با دیدن پیام صوتی جیهوپ واقعا ترسیدم!
داشتیم میرفتیم سمت هتل...
چون گوشیم سایلنت بود متوجه تماس جیهوپ نشده بودم!
بدترین اتفاقی که میتوانست اول رابطمون بیوفته این بود...
سیجون چرا باید این کارو بکنه؟؟
هیجانی شد؛ نه؟؟
_ آگاتا★
جیهوپ بلند شد و رفت بیرون!
بعد اینکه مدیر ازم دور شدم رفتم دنبال جیهوپ...
_"جیهوپ... چرا عصبی شدی؟؟ اونقدر جدی نگاهم کردی که کاملا متوجه احساساتت شدم! عصبی و دلخوری... چرا؟؟ چیکار کردم که ازم ناراحتی؟؟"
برگشت و با همون نگاه گفت:"از صبح سردی... الانم که قبول کردی با مدیر کانگ بری سفر کاری، چرا ازم فاصله میگیری؟؟ چون قبول نکردم با هم باشیم اینجوری رفتار میکنی؟؟"
تعجب کرده بودم...
من ازش فاصله نگرفته بودم اما این چه حرفایی بود؟
با عصبانیت گفتم:"من سرد برخورد نکردم! ازت هم فاصله نگرفتم... در رابطه با این موضوعات هر جور میخوای فکر کن اما... اما جملهی آخرت... چون قبول نکردی باهام باشی؛ رفتارم عوض شده؟؟؟ من هیچ وقت چنین آدمی نبودم جیهوپ، تو حق نداری منو اینجوری توصیف کنی!!"
سرش رو انداخت پایین و نفس عمیق کشید...
_"ببخشید هایری نمیدونم چرا اینجوری شدم... اصلا نفهمیدم چی گفتم واقعا متاسفم! اما وقتی مدیر به صورتت نزدیک شد و پیشنهاد داد بری سفر کاری یکم عصبی شدم..."
بدون اینکه حوصلهی صحبت داشته باشم سرم رو تکون دادم و بیتفاوت از کنارش رد شدم...
جیهوپ:
اون ازم ناراحت بود...
نباید این حرف رو میزدم!
چرا عصبی شدم؟؟؟
هایری یک همکار و دوست بود...
چرا به خاطرش حسودی کردم؟؟
نکنه...
نکنه عاشقش شدم؟؟؟
وقتی حضور نداره عذاب میکشم...
با هر رفتار کوچک مثل کم صحبت کردن ناراحت میشم...
وقتی کسی نزدیکش میشه خیلی حسودی میکنم...
این عشقه؟؟
_"آقای جانگ مدیر کانگ باهاتون کار داره"
هایری...
چرا انقدر سرد و رسمی صحبت کرد؟ در این حد ازم ناراحت بود؟ با این لحن صحبتش قلبم رو زخمی میکرد!
رفتم داخل اتاق مدیر...
مدیر گفت:"جیهوپ اومدی؟ خیلی خب... پروژهی متن مصاحبه آماده شده اما کسی نیست که ویرایشش کنه تو قبول میکنی این کارو انجام بدی؟ زمان زیادی نداریم، از پسش برمیای؟"
_"بله مدیر کانگ"
(۴ ساعت بعد)
هایری:
داشتم وسایلم رو میزاشتم داخل چمدون که در رو زدن.
بلند شدم و در رو باز کردم...
جیهوپ بود!
بدون اینکه چیزی بگه سرش رو گذاشت روی شونم و بغلم کرد!
اولش تلاش کردم که خودم رو از بغلش نجات بدم اما تلاشم بیفایده بود بنابراین منتظر شدم تا خودش ولم کنه...
_"هایری... عاشقتم"
چی؟؟؟
تمام سال هایی که با جیهوپ آشنا شدم منتظر این لحظه بودم!
اما حالا این موقعیت زمانی اتفاق افتاد که اصلا دلم نمیخواست جیهوپ رو ببینم چون ازش خیلی ناراحتم!
پس برای همین انقدر حساس شده بود...
تو چشماش نگاه کردم و گفتم:"اگه بگم دوستت ندارم بیا فقط با هم دوست باشیم از پسش برمیای؟"
ترسیده...
حتی چشماش ترسیده!
پایین رو نگاه کرد و گفت:"نه... نمیتونم"
لبخند زدم...
ادامه دادم:"دوستت دارم جیهوپ"
با شنیدنش از شدت خوشحالی انگار داشت پرواز میکرد...
نمیتونستم نقش بازی کنم...
من واقعا دوسش داشتم!
(۲ روز بعد)
_"هایری چرا موبایلم رو جواب نمیدی؟؟؟ این پسره همسایتون، سیجون چی میگه؟؟ اصلا شمارهی منو از کجا پیدا کرده... تو خودکشی ناموفق داشتی؟؟ به خاطر من؟؟؟ نکنه اون شبی که بهم زنگ زدی و عجیب حرف میزدی میخواستی... زود برگرد هتل باید با هم صحبت کنیم!"
با دیدن پیام صوتی جیهوپ واقعا ترسیدم!
داشتیم میرفتیم سمت هتل...
چون گوشیم سایلنت بود متوجه تماس جیهوپ نشده بودم!
بدترین اتفاقی که میتوانست اول رابطمون بیوفته این بود...
سیجون چرا باید این کارو بکنه؟؟
هیجانی شد؛ نه؟؟
_ آگاتا★
- ۸۰
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط