^تک پارتی از جونگکوک^

به آرومی بین قفسه های کتابخونه قدم میزدی و دنبال کتاب موردعلاقت بودی..
کتابخونه ی مدرسه... جایی بود که همیشه بهش پناه میبردی چون میدونستی کمتر کسی بهش سر میزنه..
یکی از اون افرادی که مثل خودت دائم میومد کتابخونه ی پسر مو قهوه ای به اسم جونگکوک بود که باهم دوست بودین و توهم خیلی ازش خوشت میومد..
بلاخره جلد خوش رنگ کتاب موردعلاقت به چشمت خورد و از قفسه درش آوردی .. روی صندلی نشستی و شروع به خوندن کردی..
یهو در با شدت باز شد که موجب ترست شد.. از روی صندلی بلند شدی با چهره ی عصبانیِ جونگکوک مواجه شدی..
با عصبانیت به سمتت اومد: چطور انقدر احمقی که نمیفهمی؟؟
با تعجب بهش خیره شده بودی و خواستی چیزی بگی که ادامه داد: بچه ها میگن با اون پسره ی نچسب، سونگ هون قرار میزاری! درسته؟
دستاش رو پس زدی: نه .. معلومه که نه!
نفس عمیقی کشید و با نگرانی دستتو روی صورتش گذاشتی: جونگکوک شی.. حالت خوبه؟
با شنیدن این حرفت نفس عمیقی کشید و محکم به آغوش کشیدت: نه خوب نیستم ا.ت! اصلا خوب نیستم.. تو منو اینجوری کردی!.. تو باعث شدی سر اینکه یه نفر نگاهت هم بکنه بهم بریزم!.. بهت گفتم احمقی.. چون واقعا هستی! چون نمیبینی چجوری عشقت کل وجودمو گرفته.. تو با من چیکار کردی دختر؟ هوم؟
واقعا فکر کردی من برای خوندن کتاب میام اینجا؟
از خودش جدات کرد و دستاشو دور صورتت قاب کرد: ا.ت.. من دوست دارم.. خیلی دوست دارم.. هیچوقت هم فکر نمیکردم که همچین اتفاقی بیوفته اما من واقعا دوست دارم.. بخاطر توئه که همش میام اینجا.. بخاطر توئه که رفتارم رو تغییر دادم چون شنیده بودم گفتی از پسرای آروم خوشت میاد.. خب منم بخاطر تو میشم ی پسر آرومِ کتابخون! فقط توهم بگو که دوسم داری..
بهش لبخند زدی و دستات رو روی دستاش گذاشتی: نیاز نیست خودت رو تغییر بدی .. من همینطور که هستی دوست دارم..
همین حرف باعث پروانه ای شدنِ قلب جونگکوک شد.. با ذوقی که داشت محکم تر از قبل بغلت کرد: منم همینطور.. ستاره ی من!


منتظر نظراتتون هستم پروانه هامم..