معامله ای برای صلح پارت ۳۱
از زبان دازای*
توی خواب ناز بودم که با برخورد مشت محکی به سرم و فریاد چویا که قشنگگگگ از ته دلش بود مثل جن زده ها از خواب پریدم و با چهرهی عصبی و اخم کردهی چویا که کم مونده بود از عصبانیت منفجر بشه رو به رو شدم ؛ اخم کردم و معترضانه گفتم : چرا میزنی وحشی؟! خواب بودممم.
+خواب باشی ، ع*ت* به چه حقی رو تخت من خوابیدی؟! از اون مهم ترر . یه پس گردنی محکم بهم زد و ادامه داد : به چه حقی بغلم کردی بوزینه؟!.
و دوباره زد توی سرم. اخی گفتم و دستمو روی جای ضربه گذاشتم و آروم ماساژ دادم. اخمالو نگاهم میکرد و آماده بود تا بارها و بارها کتکم بزنه ؛ از روی تخت بلند شدم و یکم ازش فاصله گرفتم تا از حملات احتمالی جلوگیری شه ؛ به حالت آماده برای فرار در اومدم و گفتم : اولاً من جنابعالی رو آوردم تا صبح برای گردن درد و کمر درد توی اون پوزیشن پاچمو نگیری ؛ دوماً ، من چمیدونم بالشت و پتوی اضافت کجاست رو زمین که نميتونستم بخوابم خشک میشدم تا صبح ؛ برای بغل کردنتم دلیلی ندارم تو فکر کن از روی عادت بوده.
انگار یکم اروم شده بود چون دیگه خبری از چهرهی عصبی و دستای مشت شده نبود ؛ با صدای آروم حرف زد : پتو و بالشتهای اضافه تو کمد دیواری اتاق بغلیه ، مرسی به فکر گردن دردم بودی. لبخندی زدم و گفتم : باید به یه صبحانه خوشمزه ازم تشکر کنی^^. بالشتشو سمتم پرت کرد و با لحنی که خنده تهش مشخص بود گفت : تمهه. و دوتایی خندیدیم.
بعد از مرتب کردن تخت و شستن دست و صورتمون به سمت آشپزخونه رفتیم ؛ چویا سمتم برگشت و گفت: دقیقا کدوم گوری میای ؟ مگه قرار نیست من صبحانه رو آماده کنم؟. با لبخند کرمو گفتم : تا صبحانم رو خراب نکنی یا خدایی نکرده سم توش نریزی سقط شم . قیافش پوکر شد و گفت : من اگه میخواستم بکشمت صبح بجای کتک زدنت با چاقو گلوتو میبریدم تا جون بدی-_-.
دوباره دستمو روی سرم گذاشتم و گفتم : اخاخاخ چقدر درد میکنهه تو واقعا میخواستی منو بکشی یا ضربه مغزی کنی بعد بگی کار من نبود واااایی. و شروع کردم ننه من غریبم بازی که با یه لگد خوشگل به شکم مبارکم ساکت شدم.
+خل و چل -_-. و وارد آشپزخونه شد.
توی خواب ناز بودم که با برخورد مشت محکی به سرم و فریاد چویا که قشنگگگگ از ته دلش بود مثل جن زده ها از خواب پریدم و با چهرهی عصبی و اخم کردهی چویا که کم مونده بود از عصبانیت منفجر بشه رو به رو شدم ؛ اخم کردم و معترضانه گفتم : چرا میزنی وحشی؟! خواب بودممم.
+خواب باشی ، ع*ت* به چه حقی رو تخت من خوابیدی؟! از اون مهم ترر . یه پس گردنی محکم بهم زد و ادامه داد : به چه حقی بغلم کردی بوزینه؟!.
و دوباره زد توی سرم. اخی گفتم و دستمو روی جای ضربه گذاشتم و آروم ماساژ دادم. اخمالو نگاهم میکرد و آماده بود تا بارها و بارها کتکم بزنه ؛ از روی تخت بلند شدم و یکم ازش فاصله گرفتم تا از حملات احتمالی جلوگیری شه ؛ به حالت آماده برای فرار در اومدم و گفتم : اولاً من جنابعالی رو آوردم تا صبح برای گردن درد و کمر درد توی اون پوزیشن پاچمو نگیری ؛ دوماً ، من چمیدونم بالشت و پتوی اضافت کجاست رو زمین که نميتونستم بخوابم خشک میشدم تا صبح ؛ برای بغل کردنتم دلیلی ندارم تو فکر کن از روی عادت بوده.
انگار یکم اروم شده بود چون دیگه خبری از چهرهی عصبی و دستای مشت شده نبود ؛ با صدای آروم حرف زد : پتو و بالشتهای اضافه تو کمد دیواری اتاق بغلیه ، مرسی به فکر گردن دردم بودی. لبخندی زدم و گفتم : باید به یه صبحانه خوشمزه ازم تشکر کنی^^. بالشتشو سمتم پرت کرد و با لحنی که خنده تهش مشخص بود گفت : تمهه. و دوتایی خندیدیم.
بعد از مرتب کردن تخت و شستن دست و صورتمون به سمت آشپزخونه رفتیم ؛ چویا سمتم برگشت و گفت: دقیقا کدوم گوری میای ؟ مگه قرار نیست من صبحانه رو آماده کنم؟. با لبخند کرمو گفتم : تا صبحانم رو خراب نکنی یا خدایی نکرده سم توش نریزی سقط شم . قیافش پوکر شد و گفت : من اگه میخواستم بکشمت صبح بجای کتک زدنت با چاقو گلوتو میبریدم تا جون بدی-_-.
دوباره دستمو روی سرم گذاشتم و گفتم : اخاخاخ چقدر درد میکنهه تو واقعا میخواستی منو بکشی یا ضربه مغزی کنی بعد بگی کار من نبود واااایی. و شروع کردم ننه من غریبم بازی که با یه لگد خوشگل به شکم مبارکم ساکت شدم.
+خل و چل -_-. و وارد آشپزخونه شد.
- ۱۷.۶k
- ۰۲ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط