❤️🔥╣[No touching فصل ۲]╠❤️🔥
❤️🔥╣[No touching فصل ۲]╠❤️🔥
(｡♡part 251♡｡)
سریع خواست پاشو عقب بکشه و گفت : نیازی نیست خانومم..
جواب نداد بي حرف چند دقیقه ای پاهاش رو ماساژ دادم نفس عميقی کشیدم
و گفتم : حتما خيلي گرسنه اي..میرم شامو حاضر کنم
جونگکوک : تو خوردي؟
-چطوری میتونستم بخورم جونگکوک..
از نگراني نفسم در نمیومد..
لبخند پر عشقي بهم زد و سر تکون داد
و گفت : میرم لباس عوض کنم...
و رفت بالا میز شام رو چیدم و منتظرش شدم انتظارم خيلي طولاني شد. صداش زدم : جونگکوک... عزیزم. جواب نداد.
نگران رفتم بالا. خداي من.. اشک تو چشمم حلقه زد.
با همون لباس روي تخت افتاده بود
و از خستگي انگار بیهوش شده بود.
خیلی سنگین و عمیق خوابیده بود.
اروم رفتم کنارش و به صورت غرق خوابه فوق العاده خسته اش نگاه کردم.
دلم براش ریش شد.
اشکم اروم جاري شد. با عشق اروم دست روي سرش کشیدم. دلم میگرفت
از اینهمه زحمتي که براي من میکشه..
بلند شدم. ملافه اي اوردم و انداختم روش و فانوس رو خاموش کردم.
منم اشتهايي به غذا نداشتم کنارش دراز کشیدم
و سرمو روي شونه اش گذاشتم
و چشمامو بستم من عاشق این مرد بودم عاشق مردونگي هاش عاشق زحمت کشیدناش
عاشق مهربونیاش، عاشق كل اخلاقياتش ساخته که این مرد رو بود.
باز هم با کابوس لعنتی از خواب پریدم سریع به اطرافم نگاه کردم جونگکوک به پهلو سمتم خوابیده بود
و اونقدر خسته بود
که با کابوس و احتمالا هین بلندم بیدارش نکرده بودم خوبه که بیدار نشده بود.
نفس عمیق و لرزونم رو بیرون دادم و دستي روي صورت
عرق کرده ام کشیدم
و نزدیک جونگکوک دراز کشیدم و نگاش کردم.
خيلي عميق خوابیده بود.
دستش رو توي دستم گرفتم و بوسیدم.
خيلي سعي کردم باز بخوابم ولی نتونستم
تا خود صبح بیدار بودم با روشن شدن هوا اروم از جام بلند شدم
و رفتم پایین و براي جونگکوک صبحانه آماده کردم رفتم بالا و زل زدم بهش.
اروم اخم کرد و نرم و به زور چشماشو باز کرد.
لبخند پر عشقي به صورتش پاشیدم
و گفتم : سلام عزیز دل كريستينا.. صبحت بخير.
لبخند گشادي روي لبش اومد و دستمو گرفت
و خوابالود بوسید و گفت : تو چرا بيداري؟
صورتشو نوازش کردم و گفتم : بیخواب شدم گفتم برات صبحانه حاضر کنم.
(｡♡part 251♡｡)
سریع خواست پاشو عقب بکشه و گفت : نیازی نیست خانومم..
جواب نداد بي حرف چند دقیقه ای پاهاش رو ماساژ دادم نفس عميقی کشیدم
و گفتم : حتما خيلي گرسنه اي..میرم شامو حاضر کنم
جونگکوک : تو خوردي؟
-چطوری میتونستم بخورم جونگکوک..
از نگراني نفسم در نمیومد..
لبخند پر عشقي بهم زد و سر تکون داد
و گفت : میرم لباس عوض کنم...
و رفت بالا میز شام رو چیدم و منتظرش شدم انتظارم خيلي طولاني شد. صداش زدم : جونگکوک... عزیزم. جواب نداد.
نگران رفتم بالا. خداي من.. اشک تو چشمم حلقه زد.
با همون لباس روي تخت افتاده بود
و از خستگي انگار بیهوش شده بود.
خیلی سنگین و عمیق خوابیده بود.
اروم رفتم کنارش و به صورت غرق خوابه فوق العاده خسته اش نگاه کردم.
دلم براش ریش شد.
اشکم اروم جاري شد. با عشق اروم دست روي سرش کشیدم. دلم میگرفت
از اینهمه زحمتي که براي من میکشه..
بلند شدم. ملافه اي اوردم و انداختم روش و فانوس رو خاموش کردم.
منم اشتهايي به غذا نداشتم کنارش دراز کشیدم
و سرمو روي شونه اش گذاشتم
و چشمامو بستم من عاشق این مرد بودم عاشق مردونگي هاش عاشق زحمت کشیدناش
عاشق مهربونیاش، عاشق كل اخلاقياتش ساخته که این مرد رو بود.
باز هم با کابوس لعنتی از خواب پریدم سریع به اطرافم نگاه کردم جونگکوک به پهلو سمتم خوابیده بود
و اونقدر خسته بود
که با کابوس و احتمالا هین بلندم بیدارش نکرده بودم خوبه که بیدار نشده بود.
نفس عمیق و لرزونم رو بیرون دادم و دستي روي صورت
عرق کرده ام کشیدم
و نزدیک جونگکوک دراز کشیدم و نگاش کردم.
خيلي عميق خوابیده بود.
دستش رو توي دستم گرفتم و بوسیدم.
خيلي سعي کردم باز بخوابم ولی نتونستم
تا خود صبح بیدار بودم با روشن شدن هوا اروم از جام بلند شدم
و رفتم پایین و براي جونگکوک صبحانه آماده کردم رفتم بالا و زل زدم بهش.
اروم اخم کرد و نرم و به زور چشماشو باز کرد.
لبخند پر عشقي به صورتش پاشیدم
و گفتم : سلام عزیز دل كريستينا.. صبحت بخير.
لبخند گشادي روي لبش اومد و دستمو گرفت
و خوابالود بوسید و گفت : تو چرا بيداري؟
صورتشو نوازش کردم و گفتم : بیخواب شدم گفتم برات صبحانه حاضر کنم.
- ۴۱۰
- ۲۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
