درمانگر عشق. پارت۴۲

کل اتاقو گشتم ولی ا. ت نبود!
نگاخی به خدمتکار مخصوصش انداختم: کجاست؟؟؟؟
خدمتکار با ترس شونه بالا انداخت که با عصبانیت سیلی محکمی توی گوشش خوابوندم: پس تو اینجا چه گوهی میخورییی!؟؟؟؟

محافظ اتاق ا. ت تعظیم کرد: ارباب، بانو رفتن داخل حیاط! حیاط پشتی!

رفتم ب سمت حیاط پشتی.
کل اونجارو زیر و رو کردم ولی هیچ اثری از ا. ت نبو_

صدای هق هق از پشت بوته های گل میومد!
اروم اونجا قدم زدم:وااای خدای من ا. ت کجاست!؟

ویو ا. ت

با شنیدن صداش جلوی دهنمو گرفتم! ک مبادا صدامو بشنوه و پیدام کنه!!!

سرجام خشک شده بودم و تکون نمیخوردم!

دوباره صدا اومد: دکتر کوچولوم کجا رفته!؟ حالا بدون اون چکار کنم!؟

چشمامو بستم و سعی کردم هیچ صدایی ندم و تکون نخورم...

صدا نزدیکتر شده بود: حالا لبـ/ـای کی رو ببوسم!؟

با تعجب چشمامو باز کردم!

یهو صدای پشت گوشم گفت:الان موافق یه بوسه هستی!؟

با ترس از جام پریدم! آقای کیم کنارم نشسته بود!!!
با لکنت گفتم: تو... تو چجوری اومدی اینجا.. ک... ک من.. نفهمیدم!؟

خندید: پس تو منو دسته کم گرفتی!؟

اب دهنمو قورت دادم... راست میگه... اون یه مافیاس! چجوری فکر کردم منو پیدا نمیکنه!؟

منو گرفت توی بغلش: سوالمو جواب ندادی! گفتم الان موافق یه بوسه هستی؟؟

خواستم از بغلش فرار کنم: آقای کیم...!
آقای کیم اخم ریزی کرد: مگ نگفتم منو تهیونگ صدا کن!؟؟

سرخ شدم: ولی...

منو روی زمین خوابوند و روم خیمه زد: ولی...!؟ تو جوابمو ندادی پس... حتما راضی هستی!

بعد لبـ/ـمو بوسید! بغض کردم و سریع محکم هولش دادم عقب!
اخم کرد: ا. تتت!!!
با بغض گفتم: نمیتونمم😭
آقای کیـ_ نه! تهیونگ...
تهیونگ دوباره نزدیکم شد: اذیتم نکن... بزار ببوسم!

جیغ زدمم: نمیخوامممم😭😭
بغضم ترکید!
تهیونگ سریع منو گرفت توی بغلشو موهامو نوازش کرد: باشه باشه ببخشید!

سرمو با سینه ش تکیه دادم و گریه کردم.
کنار گوشم زمزمه کرد: ببخشید زیاده روی کردم! منو میبخشی؟!

با گریه گفتم: من... من از چیز دیگه ای ناراحتم o(╥﹏╥)
پرسید: کی ا. ت منو ناراحت کرده!؟

سریع گفتم: تو!

چشماش گرد شد و باز صدای نسبتا آرومی گفت: مـ.. من!؟ 😔
اخم کردم: آرههه!!! میدونی چند ماهه که مادرمو ندیدم؟؟؟

تهیونگ هوفی کشید...
با اخم غر زدم: چرا انقد بدت میاد وقتی اینارو میگم؟؟ مگه خودت مادر و پدر نداری که...

با عصبانیت گفت: نه ندارم!
چشمام گرد شد: پس اونا...
عصبی گفت: اونا منو ب سرپرستی گرفته بودن! ک کاش نمیگرفتن! من از بچگی تا نوجوونی تنها زندگی کردم!

مکسی کرد و گفت: اره! شاید یکی از دلایلی که من انقدر بی رحم و عوضیم این باشه! من نمیتونم تورو درک کنم!

صداش...
بهش نگاه کردم... بغض کرده بود! بی صدا اشکاش از گونه ش سر میخورد...
دستمو روی گونه ش گذاشتمو نوازشش کردم: معذرت میخوام
تهیونگ سرشو انداخت پایین: توی زندگیم هیچکسو نداشتم که کنار آرامش داشته باشم ب جز تو! تا قبل از تو من نمیدونستم زندگی و آرامش یعنی چی!

بغلش کردم: ببخشید من نمیدونستم...

تهیونگ لبخند تلخی زد و گفت: میبرمت پیش مامانت... هروقت خواستی برگرد... اصلا... شاید نخواستی، برنگرد!

نهه!!! نگاهش کردم. بلند شد و گفت: حاضر شو!

سریع بلند شدم: نه... چیزه... اممم

اخم کرد و داد زد: زود باش!! معطل نکنننن!!!

بغض کردم: ولی تهیونگ...

تهیونگ با عصبانیت به بادیگارد اشاره کرد که منو ببرن!


ادامه دارد...