Why Did I Fall in Love with You?
Why Did I Fall in Love with You?
P⁴³ | Don't Close Your Eyes
View: Jungkook
_دوهی... به من نگاه کن، عزیزم!
دوهی سعی کرد چیزی بگه اما صداش درنمیاومد. پاهاش دیگه توان نگه داشتنش رو نداشتن.
جونگکوک سریع دستش رو دور کمرش انداخت و قبل از افتادن گرفتش.
_دوهی؟! هی... چشماتو باز نگه دار!
با دیدن وضعیت لباسش دستهاش شروع به لرزیدن کرد.
_یکی به دکتر زنگ بزنه! همین الان!
دوهی با صدای ضعیفی زمزمه کرد.
+کوک...
_جانم؟ من اینجام، عزیزم.
+ببخشید...
جونگکوک با ناباوری بهش نگاه کرد.
_برای چی معذرت میخوای؟ تو هیچ کاری نکردی!
دوهی دوباره خواست حرف بزنه اما چشمهاش بسته شد.
_دوهی؟! دوهی چشماتو باز کن!
چند دقیقه بعد دکتر به خونه رسید. جونگکوک تمام مدت کنار دوهی بود و حتی یک لحظه دستش رو رها نمیکرد.
بعد از معاینه، دکتر رو به جونگکوک کرد.
دکتر: باید فوراً به بیمارستان منتقل بشه. وضعیتش اصلاً خوب نیست.
جونگکوک با صدای سردی گفت:
_هر کاری لازمه انجام بدید، فقط نجاتش بدید.
وقتی دوهی رو بردن، جونگکوک گوشیش رو بیرون آورد و با شماره یکی از افرادش تماس گرفت.
_میخوام بفهمم امروز چه بلایی سر همسرم اومده... و یه نفر به اسم جووین رو برام پیدا کنید.
چند ثانیه سکوت کرد.
_زنده میخوامش.
تماس رو قطع کرد و دوباره به در اتاق دوهی نگاه کرد.
زیر لب گفت:
_فقط تحمل کن دوهی... این بار نمیذارم تنهایی از چیزی بترسی.
Why Did I Fall in Love with You?
P⁴⁴ | One Last Goodbye
View: Jungkook
دو روز گذشته بود و حال دوهی بالاخره بهتر شده بود. هنوز کمی ضعف داشت، اما دیگه وضعیت خطرناکی نداشت.
جونگکوک کنار تختش نشسته بود و موهاش رو نوازش میکرد.
_عزیزم، من یه کار کوچیک دارم. زود برمیگردم، باشه؟
+کجا میری؟
_نگران نباش، فقط یه کار کاریه.
دوهی دستش رو گرفت.
+زود بیا...
جونگکوک پیشونیش رو بوسید.
_قول میدم.
چند ساعت بعد...
جونگکوک مقابل جووین ایستاده بود. جووین با دیدنش خندید.
$بالاخره اومدی آقای جئون!
جونگکوک بدون هیچ واکنشی اسلحهاش رو بیرون آورد.
_فقط یه سؤال دارم... چرا همسرم؟
$پروندهای که بهم دادی...
_جواب من این نبود.
جووین لبخندش رو جمع کرد.
لحظهای بعد صدای شلیک در ساختمان پیچید.
جونگکوک اسلحه رو پایین آورد و بدون اینکه پشت سرش رو نگاه کنه از اتاق خارج شد.
چند ساعت بعد...
در اتاق بیمارستان باز شد.
+کوک؟!
جونگکوک لبخند کوچیکی زد و کنار تخت نشست.
_سلام عزیزم.
+کجا بودی؟ خیلی طول کشید!
جونگکوک دستش رو گرفت و بوسید.
_ببخشید... دیگه جایی نمیرم که منتظرم بمونی.
+قول؟
_قول، خانم جئون.
P⁴³ | Don't Close Your Eyes
View: Jungkook
_دوهی... به من نگاه کن، عزیزم!
دوهی سعی کرد چیزی بگه اما صداش درنمیاومد. پاهاش دیگه توان نگه داشتنش رو نداشتن.
جونگکوک سریع دستش رو دور کمرش انداخت و قبل از افتادن گرفتش.
_دوهی؟! هی... چشماتو باز نگه دار!
با دیدن وضعیت لباسش دستهاش شروع به لرزیدن کرد.
_یکی به دکتر زنگ بزنه! همین الان!
دوهی با صدای ضعیفی زمزمه کرد.
+کوک...
_جانم؟ من اینجام، عزیزم.
+ببخشید...
جونگکوک با ناباوری بهش نگاه کرد.
_برای چی معذرت میخوای؟ تو هیچ کاری نکردی!
دوهی دوباره خواست حرف بزنه اما چشمهاش بسته شد.
_دوهی؟! دوهی چشماتو باز کن!
چند دقیقه بعد دکتر به خونه رسید. جونگکوک تمام مدت کنار دوهی بود و حتی یک لحظه دستش رو رها نمیکرد.
بعد از معاینه، دکتر رو به جونگکوک کرد.
دکتر: باید فوراً به بیمارستان منتقل بشه. وضعیتش اصلاً خوب نیست.
جونگکوک با صدای سردی گفت:
_هر کاری لازمه انجام بدید، فقط نجاتش بدید.
وقتی دوهی رو بردن، جونگکوک گوشیش رو بیرون آورد و با شماره یکی از افرادش تماس گرفت.
_میخوام بفهمم امروز چه بلایی سر همسرم اومده... و یه نفر به اسم جووین رو برام پیدا کنید.
چند ثانیه سکوت کرد.
_زنده میخوامش.
تماس رو قطع کرد و دوباره به در اتاق دوهی نگاه کرد.
زیر لب گفت:
_فقط تحمل کن دوهی... این بار نمیذارم تنهایی از چیزی بترسی.
Why Did I Fall in Love with You?
P⁴⁴ | One Last Goodbye
View: Jungkook
دو روز گذشته بود و حال دوهی بالاخره بهتر شده بود. هنوز کمی ضعف داشت، اما دیگه وضعیت خطرناکی نداشت.
جونگکوک کنار تختش نشسته بود و موهاش رو نوازش میکرد.
_عزیزم، من یه کار کوچیک دارم. زود برمیگردم، باشه؟
+کجا میری؟
_نگران نباش، فقط یه کار کاریه.
دوهی دستش رو گرفت.
+زود بیا...
جونگکوک پیشونیش رو بوسید.
_قول میدم.
چند ساعت بعد...
جونگکوک مقابل جووین ایستاده بود. جووین با دیدنش خندید.
$بالاخره اومدی آقای جئون!
جونگکوک بدون هیچ واکنشی اسلحهاش رو بیرون آورد.
_فقط یه سؤال دارم... چرا همسرم؟
$پروندهای که بهم دادی...
_جواب من این نبود.
جووین لبخندش رو جمع کرد.
لحظهای بعد صدای شلیک در ساختمان پیچید.
جونگکوک اسلحه رو پایین آورد و بدون اینکه پشت سرش رو نگاه کنه از اتاق خارج شد.
چند ساعت بعد...
در اتاق بیمارستان باز شد.
+کوک؟!
جونگکوک لبخند کوچیکی زد و کنار تخت نشست.
_سلام عزیزم.
+کجا بودی؟ خیلی طول کشید!
جونگکوک دستش رو گرفت و بوسید.
_ببخشید... دیگه جایی نمیرم که منتظرم بمونی.
+قول؟
_قول، خانم جئون.
- ۴۷۶
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط