کودکی از خدا پرسید تو چه می خوری؟ چه می پوشی؟ کجا ساکنی؟

کودکی از خدا پرسید تو چه می خوری؟ چه می پوشی؟ کجا ساکنی؟
و خدا آرام بر دل کودک زمزمه کرد...
غصه بندگانم را می خورم
عیب بندگانم را می پوشانم
و در قلب شکسته آنان ساکنم