نا فرمانی خدا و امید بهشت

مولای لقمان به او دستور داد
که در زمینش ، برای او
کنجد بکارد
ولی او جو کاشت .
وقتی که زمان درو فرا رسید،
مولا گفت: چرا جو کاشتی،
در حالی که من به تو دستور دادم که کنجد بکاری؟
لقمان گفت:
«از خدا امید داشتم که برای تو ، کنجد برویاند» . مولایش گفت: مگر این ممکن است؟
لقمان گفت: «تو را می بینم که خدای متعال را نافرمانی می کنی،
در حالی که از او امید بهشت داری ؛
لذا گفتم، جو بکارم شاید کنجد برآرد» .
آن گاه ، مولایش گریست و به دست او توبه کرد و او را آزاد ساخت .