به نام خالق مادر...به نام او که تمام مهربانی های دنیا را

به نام خالق مادر...به نام او که تمام مهربانی های دنیا را در کلمه مادر خلاصه کرد...اگر کفر نبود میگفتم به نام مادر به یاد مادر به عشق مادر...ﻣﺎﺩﺭﻡ ای تمام هستی من ﻫﺮﮔﺰ، هرگز تصور نکن که من تمام لحظه لحظه های با تو بودن، ثانیه ثانیه های در کنار تو بودن را فراموش کرده باشم.ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ،ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺗﺤﺼﯿﻠﻢ ﺭﺍ،تمام شبهایی را که من بیمار بودم و تو چون پروانه ایی گرد شمع میچرخیدی تا من خاموش نشوم...بمیرم که بالهایت آرام آرام میسوخت و تو چیزی جز خنده ایی شیرین از عمق وجود برای من نداشتی...بهترین آهنگ زندگی من لالایی مادرانه تو بوده که هنوز در گوشم زمزمه میشود.بهترین تصویر زندگی من نگاه مهربان تو بود که هنوز در خاطرم به یادگار مانده...کاش میشد من دوباره کودکی بهانه گیر بشوم اشکی بریزم و تو مرا عاشقانه به آغوش بگیری دستی بر سرم بکشی و مرا آرام کنی،به راستی که آغوش تو معجزه ایی از نزد خداوند بود...مادرم چشمهای من با خورشید نگاه تو روشن شدن،طلوع من از نگاه تو بود...مادرم من هر چه هستم از دعای تو مادرانه تو بوده اگر نبودی روزگار من تیره و تار میشد.
ﺩﻋﺎ ﮐﻦ ﺑﺮﺍﯾﻢ، دعا کن تا تو هستی من هم باشم و اگر رفتی قول بده که مرا هم با خود ببری،چون بهشت در زیر پاهای توست میخواهم دست در دست تو به بهشت بروم...روز مادر بر تمام مادران ایران زمین مبارک باد.قدر بدانیم تا فردا حسرتی بر دلمان نباشد...