درمانگر عشق. پارت۲۵

صدای آرموی گفت: لهم کردی!

ب خودم اومد که فهمیدم خیلی توی بغلم فشارش دادم! رهاش کردم و گفتم: خب خانم دکتر... تو چرا انقد کوچولویی!؟


با اخم نگاهم کرد... وقتی انم میکنه خیلی کیوت میشه!

دست ب سینه نگام کرد: من کوچولو نیستم آقای کیم... در ضمن... هنوز از دستتون عصبانیم!

جان!؟؟؟ از دستم عصبانیع!؟؟

بهش نزدیک شدم: چرا!؟؟

با عصبانیت گفت: تا منو نبری پیش داداشم بهت نمیگم!

لبخند زدم: بگو دیگه

دوباره اخم کرد: نمیگممم

با لبخند گفتم: لج کردی!؟

با اخم نگام کرد که خندیدم: لج کردنتم قشنگه بیبی!

از حرفم تعجب کرد. گفتم: حاظر شو...!

ویو ا. ت
یک ربع بعد...

بیا صدمین بار خودمو جلوی آینه قدی اتاقم نگاه کردم... واااییی چقد لباسم قشنگهههه:)))

..
واااای ساعت... نیم ساعت شدددد!!!؟؟؟ چقد زود میگذره!!!

دوان دوان از اتاق پریدم بیرون و پله هارو دوتا دوتا پایین میرفتم که بلاخره رسیدم پایین... در خونه رو باز کردم که دیدم آقای کیم ب ماشین تکیه داد و با قیافه خطته و درهم نگام میکنه!

لبخند زورکی زدم تا گندمو جمع کنم...
آقای کیم خطاب ب من گفت: بلاخره حاظر شدی عروس خانوم!!؟؟

اب دهنمو قورت دادم: شرمنده دیر شد...

درو برام باز کرد... واااییییی خررر ذوووقققق

نشستم توی ماشین... آقای کیم هم نشست و ماشینو روشن کرد و گفت: پس تو هم مثل اون دخترایی که نیم ساعت طول میکشه تا حاظر بشن!!!

جاااانننن!!؟؟؟؟

اخم کردم: تو هم از اون مرداایی هستی که عجولن!

با لبخند جذابی نگام کرد: من عجولم!؟

با شیطنت خندیدم: بعلهه!! تازههه خیلیم غر میزنییی!!!

یهو با دستش لبامو گرفت و بهم چسبوند و گفت: بچه، انقدر شیرین زبونی نکن کار دستت میده ها!

با تعجب نگاش کردم.. بعد ک لبمو ول کرد، ساکت شدم و به بیرون زل زدم.

بلاخره رسیدیم به خونمون...

پیاده شدم: اخجوننن

آقای کیم با صدایی آروم و ناراحت زمزمه کرد: اگه میدونستم انقدر پیش من ناراحتی...