پارت چهارم
-:ازت متنفرم! همه رو به من ترجیح دادی!
م: من کسی رو ترجیح ندادم!
-:عه مطمئنی! یادته یه پسر عمه داشتم ازش خوشم نمیومد اونو به من ترجیح دادی! منو ولش ولی واقعا پدرم برات چیکار کرد که اون مرد قمارباز نکرد؟!
م:تو از کجا میدونی اون..
-:خفه شو! تو وقتی بهت احتیاج داشتم بهم پشت کردی وقتی باید بغلم میکردی بغلم نکردی! وقتی من دلخوشیم تو بودی منو پس زدی! الان اومدی میگی من مادرتم!؟ من گور مادر مثل تورو....
میخواستی فحش بدی اما نتونستی نفس عمیق کشیدی
قلبت داشت تند میزد انگار قرار بود از دهنت بیاد بیرون سرت داشت گیج می‌رفت چان خواست کمکت کنه اما نزاشتی بیاد جلو
م: تو لایق عشق نیستی تو لایق مهر و محبت نیستی!! کاش هیچوقت به دنیا نمی آوردمت! کاش میمردی! برام سواله چرا موقع چهار بار خودکشی نمردی! تو عرضه مرگ هم ندا-
حرفش با داد سونگمین نصفه موند
سونگ: بسته دیگه! چی از جون این بچه میخوای! اون همه سال تنهاش گذاشتی بس نبود؟!
حالت داشت بد میشد رفتی سمت در و رفتی بیرون
نذاشتی کسی دنبالت بیاد
رفتی خونه خودت درو باز کردی رفتی تو اتاقت دراز کشیدی و عروسکت رو بغل کردی دلت میخواست گریه کنی اما غرورت اجازه نمی داد
که در اتاقت باز شد
رمز خونتو جونگین و سوهو میدونست
چون وقتی یه بار مست بودی جونگین تورو آورد و از اونجا میدونست
الان سه تا احتمال بود
یک سوهو دو جونگین و سه خفت گیر
همون حال یه نفر از پشت اومد بغلت کرد
جونگین: یونا... میتونی گریه کنی...به کسی نمیگم راحت باش (بچه نون 🤧)
برگشتی سمتش سفت بغلش کردی و شروع کردی به گریه کردن
هق هق هایی که سالها بود پنهان شده بود
نونم بی صدا فقط بغلت کرده بود و سرت رو نوازش می کرد
.. دو ساعت بعد ...
بالاخره گریه هات تموم شد اما هنوزم تو بغلش بودی با صدای یواش گفتی
-:به کسی نگو اشکامو دیدی
جونگین لبخند زد: قول میدم
دوباره بغض کردی اما نذاشتی بیاد و فقط جونگین رو بغل کردی و تو بغلش خوابیدی لبخندی زد یواش گذاشتت رو تخت یه بوسه زد به پیشونیت و رفت
.. سه روز بعد صبح تو سالن تمرین ...
هیچکس از دیروز حرفی نزد انگار روز عادیه همه چیز عالی بود
تا اینکه موقع استراحت چشمات سیاهی رفت و...
... تو بیمارستان...
دکتر: همراه های خانم کیم
اعضا بلند شدن
دکتر: حالشون خوبه ولی...از خسته گی زیاد بی هوش شدن.. میزان غذا خوردنشون چجوریه؟
چان: اکثراً تک وعده ای...ولی یک هفته میشه که ندیدیمش
دکتر: چرا
چان: طی بعضی چیزا یک هفته میشه که صبح ساعت ۵ میره و شب ساعت ۱-۲ میاد
دکتر: این وضعیت خطرناکه خیلی خطرناک
اعضا: شوک
دکتر: اما نگران نباشید...با چندتا سرم ویتامین درست میشه بیست دقیقه بعد میتونید ببینید شون
اعضا: ممنون
ادامه دارد
م: من کسی رو ترجیح ندادم!
-:عه مطمئنی! یادته یه پسر عمه داشتم ازش خوشم نمیومد اونو به من ترجیح دادی! منو ولش ولی واقعا پدرم برات چیکار کرد که اون مرد قمارباز نکرد؟!
م:تو از کجا میدونی اون..
-:خفه شو! تو وقتی بهت احتیاج داشتم بهم پشت کردی وقتی باید بغلم میکردی بغلم نکردی! وقتی من دلخوشیم تو بودی منو پس زدی! الان اومدی میگی من مادرتم!؟ من گور مادر مثل تورو....
میخواستی فحش بدی اما نتونستی نفس عمیق کشیدی
قلبت داشت تند میزد انگار قرار بود از دهنت بیاد بیرون سرت داشت گیج می‌رفت چان خواست کمکت کنه اما نزاشتی بیاد جلو
م: تو لایق عشق نیستی تو لایق مهر و محبت نیستی!! کاش هیچوقت به دنیا نمی آوردمت! کاش میمردی! برام سواله چرا موقع چهار بار خودکشی نمردی! تو عرضه مرگ هم ندا-
حرفش با داد سونگمین نصفه موند
سونگ: بسته دیگه! چی از جون این بچه میخوای! اون همه سال تنهاش گذاشتی بس نبود؟!
حالت داشت بد میشد رفتی سمت در و رفتی بیرون
نذاشتی کسی دنبالت بیاد
رفتی خونه خودت درو باز کردی رفتی تو اتاقت دراز کشیدی و عروسکت رو بغل کردی دلت میخواست گریه کنی اما غرورت اجازه نمی داد
که در اتاقت باز شد
رمز خونتو جونگین و سوهو میدونست
چون وقتی یه بار مست بودی جونگین تورو آورد و از اونجا میدونست
الان سه تا احتمال بود
یک سوهو دو جونگین و سه خفت گیر
همون حال یه نفر از پشت اومد بغلت کرد
جونگین: یونا... میتونی گریه کنی...به کسی نمیگم راحت باش (بچه نون 🤧)
برگشتی سمتش سفت بغلش کردی و شروع کردی به گریه کردن
هق هق هایی که سالها بود پنهان شده بود
نونم بی صدا فقط بغلت کرده بود و سرت رو نوازش می کرد
.. دو ساعت بعد ...
بالاخره گریه هات تموم شد اما هنوزم تو بغلش بودی با صدای یواش گفتی
-:به کسی نگو اشکامو دیدی
جونگین لبخند زد: قول میدم
دوباره بغض کردی اما نذاشتی بیاد و فقط جونگین رو بغل کردی و تو بغلش خوابیدی لبخندی زد یواش گذاشتت رو تخت یه بوسه زد به پیشونیت و رفت
.. سه روز بعد صبح تو سالن تمرین ...
هیچکس از دیروز حرفی نزد انگار روز عادیه همه چیز عالی بود
تا اینکه موقع استراحت چشمات سیاهی رفت و...
... تو بیمارستان...
دکتر: همراه های خانم کیم
اعضا بلند شدن
دکتر: حالشون خوبه ولی...از خسته گی زیاد بی هوش شدن.. میزان غذا خوردنشون چجوریه؟
چان: اکثراً تک وعده ای...ولی یک هفته میشه که ندیدیمش
دکتر: چرا
چان: طی بعضی چیزا یک هفته میشه که صبح ساعت ۵ میره و شب ساعت ۱-۲ میاد
دکتر: این وضعیت خطرناکه خیلی خطرناک
اعضا: شوک
دکتر: اما نگران نباشید...با چندتا سرم ویتامین درست میشه بیست دقیقه بعد میتونید ببینید شون
اعضا: ممنون
ادامه دارد
- ۱۵۴
- ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
