پارت ۱۲

شوگا ویو

توی اون تاریکی فقط نور شمعای روی کیک توی دستش بود که باعث نمایان شدن چهره نحسش و اون نیشخند مسخرش میشد (جونگکوکو میگه)

جونگکوک دقیقا روبروی ات وایساد و گفت

*تولدت مبارک خانوم چوی، حالا میخوام بهترین کادوی عمرتو بهت بدم،فرصت حرف زدن به ات نداد، رفت نزدیک گوشش و آروم گفت:اینکه تا آخر عمر برده ی من باشی، و تو گوشش خندید

*آماده ای؟
و شمعای روی کیکو فوت کرد، دیگه هیچ صدایی از هیچ کدومشون شنیده نمیشد، نه ات نه جونگکوک

همون لحظه برقا اومد و همه با جای خالی ات و جونگکوک روبرو شدن و دوباره صدای پچپچاشون بلند شد

_کافیه همتون گمشید بیرون (بلند و عصبی)

_آهای جیم صدامو داری؟ اتو دزدیدن(داد)
=همه چیزو شنیدم قبل از اینکه کاری کنی بیا منو از این زیرزمین فاکی نجات بده


ات ویو

بعد ازین که جونگکوک این حرفارو زد دوباره همه جا خاموش شد و یه چیزی رو صورتم قرار گرفت آخرین چیزی که یادمه اینه که کم کم چشمام سنگین شد و داشتم میفتادم که ینفر منو گرفت، چشمام تار میدید از طرفی اونجا خیلی تاریک بود ولی به وضوح میتونستم ببینم که چقدر زیباست و دیگه هیچی یادم نیست

جونگکوک ویو

سریع از امارت زدیم بیرون

*ته مواظب باش نمیخوام آسیبی ببینه

علامت ته

#خودتم خوب میدونی اگه قرار باشه این دختر آسیبی ببینه کسی جز تو بهش آسیب نمیزنه

جونگکوک ویو

ازین که ات بغل تهیونگ بود یکم عصبی شدم ولی ابهتم نباید زیر سوال میرفت

*جین ماشینو آماده کن

(علامت جین @)

@ جونگکوک میدونی داری چیکار میکنی؟ شوگا زنده نمیزاره

*اشتباه نکن این منم که تو و اونو زنده نمیزارم

(یه توضیح بدم، جونگکوک مثل همیشه عقب ماشین نشسته بود، جین رانندگی میکرد، تهیونگ هم بغل جین جلو نشسته بود و ات هم رو پاهاش بغلش بود)