دلم شکست از نگاه  سخنت   سکوت می کنم

دلم شکست از نگاه  سخنت   سکوت می کنم

انگار نمی شنوی صدای دلم را سکوت می کنم

بماند این همه حرف در دل و اندیشه ام در ذهن

مهم   نیست  اگر  گله  دارم  سکوت  می کنم

اگر  بپرسند که  چرا  ساکتی ؟!  سخن  بگو !

فقط نگاه می کنم نه صحبت - سکوت می کنم

شعر  اگر  بیاید  پشت   در   ذهن  و  در  بزند

نمی خوانمش و باز نمی کنم در-سکوت می کنم

نگرانی  که من  دوباره شعر  بخوانم  به  غلط؟

تو آسوده باش و بخوان شعر - من سکوت می کنم

شعر بیچاره من خاموش از  مد  افتاده ای دیگر

دیگر نمی سرایم و نمی گویم-سکوت می کنم

سروده هایم اشتباهند؟ یاوه اند ؟  بی معنی ؟

اگر خطا کرده دلم ببخش - سکوت می کنم

استاد شده ای  دیگر در  سرودن و شاعر

من بلد نیستم زبان شمارا سکوت می کنم

تو  پرواز  کن  در  ا وج  بیکرانه   شعر

من سقوط می کنم از آن-سکوت می کنم

بگذار بشکند سرم مثل دلم خیالی نیست

سرم به سنگ بخورد - بهتر - سکوت می کنم

اگر  دلم  گرفت  و  آسمانش  ابری  شد

شعر نمی گویم و نمی خوانم سکوت می کنم

فقط نگاه می کنم - گوش می کنم شعر تورا

وقتی که نقد می کنی مرا - سکوت می کنم

تو اگر می شوی راضی از سکوت من - باشد

دیگر رها می کنم گفتن را سکوت می کنم

یادش  بخیر  لحظه های  سرودنم -  اما

لاله سرخ را رها می کنم سکوت می کنم