#اسفندیار

#اسفندیار
#شاهنامه
 یا اسپندیار پسر #گشتاسب از #کتایون و نواده #لهراسب بود. برادرانش #پشوتن و #فرشیدورد، عمویش #زریر و پسرانش #نوش آذر و #مهرنوش  و #بهمن نام داشته‌اند. اسفندیار #رویین_تن بود، در شاهنامه به چگونگی رویین‌تن شدن اسفندیار اشاره‌ای نشده است اما در زراتشت‌نامه از #زرتشت بهرام پژدو آمده است که زردشت اسفندیار را که نوزادی بیش نبود، در #آب_مقدس شست‌وشو داد که همین سبب رویین‌تنی او گشت و تنها چشمانش آسیب‌پذیر باقی‌ماند. اسفندیار در نبرد با #ارجاسب فرماندهی سپاه گشتاسب را بر عهده داشت، و با پیروزی به نزدیک پدر برگشت اما #گرزم پادشاه را علیه اسفندیار شورانید؛ چنان که دستور داد اسفندیار را در گنبدان‌دژ زندان کنند.اسفندیار توسط #رستم (با رهنمایی #سیمرغ) با تیر دو سمی که به چشمانش برخورد کرد کشته شد.
نام اسفندیار در #پهلوی به صورت اسپندیات (Spandyat) و در اوستایی به صورت اسپنتوداتو (Spentodato) نگاشته می‌شده است. این اسم مرکب است و از دو بخش سپنته به معنی مقدس و بخش دوم دات یا داتو از مصدر دا به معنی آفریدن و دادن می‌باشد. همهٔ نام به معنای آفریده مقدسیا مقدس آفریده شده می‌باشد
#هفت_خوان_اسفنندیار

۱. اسفندیار دو گرگ را می‌کشد.
۲. شیر نر و ماده‌ای را می‌کشد.
۳. با اژدها می‌جنگد. (بکمک ساختن گاری و یا صندوق جنگ-ورزی).
۴. زن جادوگر را می‌کشد. (که بصورت دختر زیبایی او را گول می‌زند).
۵. مرغی را به عظمت سیمرغ می‌کشد.
۶. از برف رد می‌شود و گرگسار را می‌کشد.
۷. رویین دژ را فتح می‌کند و ارجاسپ شاه توران زمین را می‌کشد