می‌روی و کسی دیگر راهت را روشن می‌کند

می‌روی و کسی دیگر راهت را روشن می‌کند
و من؟ فقط چراغی خاموش که یاد تو را نگه داشته
خوش باش، گاهی دوری بهترین هدیه هست
برای کسی که فراموش نکرده بود، چه می خواستی؟
راهت را با دیگری می‌پیمایی و من...
لبخند می‌زنم، که گاهی سهم سکوت، شیرین تر است
هرچه رفت، رفته...
اما بعضی یادها، بی اجازه بر نمی‌گردند...
خوش باش، بعضی دل‌ها بی صدا بزرگ می‌شوند، حتی
وقتی رفته ای
راهت با اوست، اما خاطره هایمان بی اجازه نمی روند
هرچه رفت، رفت...ولی بعضی سایه‌ها، همیشه کنار آدم می‌مانند...🌪☁️




(میدونم بد شد ببخشید...)