^فیک جونگکوک^(پارت۴۰)
____________
هنوز گرمای آغوش جونگکوک توی ذهنم بود که با حس فشار ممتد چیزی توی پهلوم،از خواب پریدم.
ابروهام تو هم گره خورد. با تصور اینکه جونگکوکه و باز هم بی‌خوابی زده به سرش و داره اذیتم میکنه، دهنم رو باز کردم تا اولین فحشی که به ذهنم میرسه نثارش کنم:"جونگکوک، اگه دست از…"
اما با دیدن چهره جو وون، کلمات توی گلوم خشک شد.
ضربان قلبم که تا یک ثانیه پیش آروم بود، مثل برق‌گرفته‌ها شروع کرد به کوبیدن.
با دستپاچگی از تخت پاشدم و محکم بغلش کردم. بوی آشنای همیشگیش، همون آرامشی که همیشه به من میداد، توی مشامم پیچید. اون هم متقابلا محکم بغلم کرد و با اون لحن گرمش که همیشه قوت قلبم بود، گفت:
"دلم برات تنگ شده بود دختر!"
لبخندِ کمرنگی زدم، اما قلبم هنوز با دیدن غیرمنتظرش تند میزد:
"منم همینطور…"
اما لبخندش یه غم عجیبی داشت. فاصله‌ای گرفت و با صدایی که تهش لرزش پنهانی بود، گفت:
"خب… راستش… اومدم ازت خداحافظی کنم."
انگار دنیا دور سرم چرخید. صداهای اطرافم محو شد؛ صدای تیک‌تاک ساعت روی دیوار، صدای باد پشت پنجره، همه و همه ناپدید شدن. فقط صدای خودم رو شنیدم که با بهت پرسید:"چی؟"
دوباره گفت:
"دارم میرم… ناراحتم که نتونستم بیشتر پیشت بمونم…"
ناخودآگاه دستم رو روی بازوش گذاشتم، انگار میخواستم کارش رو متوقف کنم:
"مشکل چیه؟ چرا داری میری؟"
نگاهش رو دزدید و با صدایی که از ته چاه میومد، زمزمه کرد:
"دخترم حالش خوب نیست. سرطان گرفته… باید پیشش بمونم. برمیگردم! قول میدم!"
اون آخرین جملش، "برمیگردم"، مثل یک پژواک توی فضای خالی اتاق پیچید. چشمام رو بستم و نفسم رو حبس کردم.
ای خدا… تاحالا زندگیم اینقدر پیچیده نبوده. از یک طرف سنگینی داغ جونگکوک و قصه اوفیلیا که هنوز روی سینم سنگینی میکرد، و از طرف دیگه، رفتن ناگهانی کسی که تکیه‌گاه اصلیم بود. احساس کردم دارم از دو طرف کشیده میشم؛ یه طرف زندگیم داشت توی سوگ گذشته میسوخت و طرف دیگه داشت زیر بار ترس از دست دادن آینده، فرو میریخت.
فقط تونستم خیره بشم به چشماش؛ به اون چشمایی که همیشه حقیقت رو برام بازتاب میدادن. نمیدونستم باید چی بگم؛ اصلا کلمات برای این حجم از درد، زیادی کوچک بودن.
از طرفی از اینکه دیشب جونگکوک رو اینطوری ول کردم،عذاب وجدان داشتم.درسته آروم شده بود.
اما انتظار داشت پیشش بخوابم که این مرحله واسم هنوز قفل بود.
______
ادامه دارد...
نظر؟انتقاد؟پیشنهاد؟
بوسس💞
هنوز گرمای آغوش جونگکوک توی ذهنم بود که با حس فشار ممتد چیزی توی پهلوم،از خواب پریدم.
ابروهام تو هم گره خورد. با تصور اینکه جونگکوکه و باز هم بی‌خوابی زده به سرش و داره اذیتم میکنه، دهنم رو باز کردم تا اولین فحشی که به ذهنم میرسه نثارش کنم:"جونگکوک، اگه دست از…"
اما با دیدن چهره جو وون، کلمات توی گلوم خشک شد.
ضربان قلبم که تا یک ثانیه پیش آروم بود، مثل برق‌گرفته‌ها شروع کرد به کوبیدن.
با دستپاچگی از تخت پاشدم و محکم بغلش کردم. بوی آشنای همیشگیش، همون آرامشی که همیشه به من میداد، توی مشامم پیچید. اون هم متقابلا محکم بغلم کرد و با اون لحن گرمش که همیشه قوت قلبم بود، گفت:
"دلم برات تنگ شده بود دختر!"
لبخندِ کمرنگی زدم، اما قلبم هنوز با دیدن غیرمنتظرش تند میزد:
"منم همینطور…"
اما لبخندش یه غم عجیبی داشت. فاصله‌ای گرفت و با صدایی که تهش لرزش پنهانی بود، گفت:
"خب… راستش… اومدم ازت خداحافظی کنم."
انگار دنیا دور سرم چرخید. صداهای اطرافم محو شد؛ صدای تیک‌تاک ساعت روی دیوار، صدای باد پشت پنجره، همه و همه ناپدید شدن. فقط صدای خودم رو شنیدم که با بهت پرسید:"چی؟"
دوباره گفت:
"دارم میرم… ناراحتم که نتونستم بیشتر پیشت بمونم…"
ناخودآگاه دستم رو روی بازوش گذاشتم، انگار میخواستم کارش رو متوقف کنم:
"مشکل چیه؟ چرا داری میری؟"
نگاهش رو دزدید و با صدایی که از ته چاه میومد، زمزمه کرد:
"دخترم حالش خوب نیست. سرطان گرفته… باید پیشش بمونم. برمیگردم! قول میدم!"
اون آخرین جملش، "برمیگردم"، مثل یک پژواک توی فضای خالی اتاق پیچید. چشمام رو بستم و نفسم رو حبس کردم.
ای خدا… تاحالا زندگیم اینقدر پیچیده نبوده. از یک طرف سنگینی داغ جونگکوک و قصه اوفیلیا که هنوز روی سینم سنگینی میکرد، و از طرف دیگه، رفتن ناگهانی کسی که تکیه‌گاه اصلیم بود. احساس کردم دارم از دو طرف کشیده میشم؛ یه طرف زندگیم داشت توی سوگ گذشته میسوخت و طرف دیگه داشت زیر بار ترس از دست دادن آینده، فرو میریخت.
فقط تونستم خیره بشم به چشماش؛ به اون چشمایی که همیشه حقیقت رو برام بازتاب میدادن. نمیدونستم باید چی بگم؛ اصلا کلمات برای این حجم از درد، زیادی کوچک بودن.
از طرفی از اینکه دیشب جونگکوک رو اینطوری ول کردم،عذاب وجدان داشتم.درسته آروم شده بود.
اما انتظار داشت پیشش بخوابم که این مرحله واسم هنوز قفل بود.
______
ادامه دارد...
نظر؟انتقاد؟پیشنهاد؟
بوسس💞
- ۶.۲k
- ۰۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
