👑 پارت سیزدهم | یک گفتوگوی نیمهشب
👑 پارت سیزدهم | یک گفتوگوی نیمهشب
جشن تمام شده بود.
مهمانها یکییکی قصر را ترک میکردند و باغ دوباره آرام شده بود.
لیانا کنار فواره نشسته بود که صدای قدمهایی را شنید.
جنگکوک بود.
— هنوز اینجایی؟
لیانا برگشت.
— شما هم هنوز اینجایید.
— من اینجا زندگی میکنم.
لیانا خندید.
— باز شروع کردی.
جنگکوک کنار فواره نشست.
چند لحظه سکوت کردند.
بعد لیانا گفت:
— میتونم یه سؤال جدی بپرسم؟
— بپرس.
— قبل از اینکه منو ببینی، اصلاً به ازدواج فکر میکردی؟
جنگکوک به آب فواره نگاه کرد.
— نه.
— چرا؟
— چون فکر میکردم ازدواج برای من فقط یک وظیفه است.
لیانا آرام پرسید:
— و الان؟
جنگکوک نگاهش کرد.
— الان فکر میکنم شاید همیشه اینطور نباشه.
لیانا لبخند کوچکی زد.
— این یعنی من نظرت رو عوض کردم؟
— شاید.
لیانا خندید.
— دوباره همون کلمه!
جنگکوک هم خندید.
— خب، واقعاً نمیدونم چطور بگمش.
— پس صادقانه بگو.
— باشه.
جنگکوک کمی مکث کرد.
— از وقتی تو اومدی، قصر دیگه مثل قبل نیست.
لبخند لیانا محو شد.
— چرا؟
— چون قبل از تو، همه با من مثل ولیعهد رفتار میکردن.
— و من؟
— تو با من مثل یک آدم رفتار میکنی.
لیانا آرام گفت:
— چون تو هم آدمی.
جنگکوک لبخند زد.
— دقیقاً.
لیانا چند لحظه سکوت کرد.
بعد گفت:
— منم یه چیزی بهت بگم؟
— بگو.
— من همیشه فکر میکردم آدمهای قصر خیلی با ما فرق دارن.
— شاید بعضیها فرق داشته باشن.
— ولی تو...
جنگکوک منتظر ماند.
— تو اونقدرها هم که فکر میکردم بد نیستی.
جنگکوک خندید.
— این هم تعریف بود؟
— بله.
— پس قبولش میکنم.
لیانا لبخند زد.
— جنگکوک؟
— بله؟
— خوشحالم که اون شب باهات آشنا شدم.
جنگکوک چند لحظه چیزی نگفت.
بعد آرام جواب داد:
— من هم.
لیانا از جا بلند شد.
— شب بخیر، اعلیحضرت.
جنگکوک هم بلند شد.
— شب بخیر، لیانا.
لیانا چند قدم رفت، اما برگشت.
— راستی...
— هوم؟
— فردا هم تمرین رقص داریم؟
جنگکوک لبخند زد.
— اگر بخوای.
لیانا لبخند زد.
— میخوام.
و این بار، وقتی از کنار هم دور شدند...
هیچکدام نتوانستند لبخندشان را پنهان کنند.
------------------------------------------
سلام بچه ها . من بعد از دو هفته عاف برگشتم . و تصمیم گرفتم که دیگه شرط مزارم و روزی 1 پارت آپ کنم . خواهش میکنم حمایتام رو کم نکنین . کامنت زیاد بزاریم . نه شکلک و اینا در مورد پارت هایی که میزارم حرف بزنین.
جشن تمام شده بود.
مهمانها یکییکی قصر را ترک میکردند و باغ دوباره آرام شده بود.
لیانا کنار فواره نشسته بود که صدای قدمهایی را شنید.
جنگکوک بود.
— هنوز اینجایی؟
لیانا برگشت.
— شما هم هنوز اینجایید.
— من اینجا زندگی میکنم.
لیانا خندید.
— باز شروع کردی.
جنگکوک کنار فواره نشست.
چند لحظه سکوت کردند.
بعد لیانا گفت:
— میتونم یه سؤال جدی بپرسم؟
— بپرس.
— قبل از اینکه منو ببینی، اصلاً به ازدواج فکر میکردی؟
جنگکوک به آب فواره نگاه کرد.
— نه.
— چرا؟
— چون فکر میکردم ازدواج برای من فقط یک وظیفه است.
لیانا آرام پرسید:
— و الان؟
جنگکوک نگاهش کرد.
— الان فکر میکنم شاید همیشه اینطور نباشه.
لیانا لبخند کوچکی زد.
— این یعنی من نظرت رو عوض کردم؟
— شاید.
لیانا خندید.
— دوباره همون کلمه!
جنگکوک هم خندید.
— خب، واقعاً نمیدونم چطور بگمش.
— پس صادقانه بگو.
— باشه.
جنگکوک کمی مکث کرد.
— از وقتی تو اومدی، قصر دیگه مثل قبل نیست.
لبخند لیانا محو شد.
— چرا؟
— چون قبل از تو، همه با من مثل ولیعهد رفتار میکردن.
— و من؟
— تو با من مثل یک آدم رفتار میکنی.
لیانا آرام گفت:
— چون تو هم آدمی.
جنگکوک لبخند زد.
— دقیقاً.
لیانا چند لحظه سکوت کرد.
بعد گفت:
— منم یه چیزی بهت بگم؟
— بگو.
— من همیشه فکر میکردم آدمهای قصر خیلی با ما فرق دارن.
— شاید بعضیها فرق داشته باشن.
— ولی تو...
جنگکوک منتظر ماند.
— تو اونقدرها هم که فکر میکردم بد نیستی.
جنگکوک خندید.
— این هم تعریف بود؟
— بله.
— پس قبولش میکنم.
لیانا لبخند زد.
— جنگکوک؟
— بله؟
— خوشحالم که اون شب باهات آشنا شدم.
جنگکوک چند لحظه چیزی نگفت.
بعد آرام جواب داد:
— من هم.
لیانا از جا بلند شد.
— شب بخیر، اعلیحضرت.
جنگکوک هم بلند شد.
— شب بخیر، لیانا.
لیانا چند قدم رفت، اما برگشت.
— راستی...
— هوم؟
— فردا هم تمرین رقص داریم؟
جنگکوک لبخند زد.
— اگر بخوای.
لیانا لبخند زد.
— میخوام.
و این بار، وقتی از کنار هم دور شدند...
هیچکدام نتوانستند لبخندشان را پنهان کنند.
------------------------------------------
سلام بچه ها . من بعد از دو هفته عاف برگشتم . و تصمیم گرفتم که دیگه شرط مزارم و روزی 1 پارت آپ کنم . خواهش میکنم حمایتام رو کم نکنین . کامنت زیاد بزاریم . نه شکلک و اینا در مورد پارت هایی که میزارم حرف بزنین.
- ۳۹۷
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط