آدمک خر نشوی گریه کنی آدمک آخر دنیاست،بخند... آدمک مرگ هم

آدمک خر نشوی گریه کنی آدمک آخر دنیاست،بخند... آدمک مرگ همین جاست،بخند... دستخطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست،بخند... آدمک خر نشوی گریه کنی... کل دنیا سراب است بخند... آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا،مثل تو تنهاست،بخند... فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گریه چه زیباست،بخند... صبح فردا به شبت نیست،که نیست تازه انگار که فرداست،بخند... راستی آنچه به یادت داریم پر زدن نیست که درجاست،بخند... آدمک فصل خزان است بخند... ریزش برگ عیان است بخند.. آنکه میگفت:دوستت دارم، شمع بزم دگران است بخند... نقش سیمای قشنگ رخ یار نقشه ای نقشه بر آب است بخند... قصه ی لیلی و مجنون همه اش داستان است، کتاب است،بخند... درد هجران نگرانم کند با دل تو، نقد ما نیست،دل پیر جوان است بخند... آنچه واداشت دوخطی بنویسم همه اش شرح دلتنگی و درد دگران است بخند... آدمک نغمه ی آغاز نخوان به خدا آخر دنیاست،بخند