سناریو توکیو ریونجرز
خانم ها و آقایان خوش آمدید به ★سناریو درخواستی از توکیو ریونجرز★
موضوع:«تریسام-» (دو فرد بسیــــــــــــار بی‌ربط، اما جذابــــــــــــــ)
کاراکترها:«ریـــــندو هایتــــــانــــی و هانمــــــا شــــوجــــی.»
Part²
ــــــــــــــــــ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ـــــــــــــــــ
چند روز از برخورد اولیه گذشته بود، اما تصویر ریندو و هانما هنوز از ذهن ا.ت بیرون نمی‌رفت. برای اینکه کمتر به آن اتفاقات فکر کند، زمان بیشتری را در بـ&ـار کوچکی که در تعطیلات در آن کار می‌کرد می‌گذراند. آن روز هم بار خلوت بود و ا.ت در سکوت، مشغول تمیز کردن لیوان‌ها بود. هوا سنگین و لامپ‌ها کم‌نور بودند؛ فضایی مناسب برای فکرهایی که آدم دلش نمی‌خواهد سراغشان برود.
درست نزدیک ساعت شش، در بار باز شد. ا.ت سر بلند کرد و با دیدن هانما خشکش زد. هانما با همان لبخند همیشگی‌اش وارد شد؛ انگار از همان لحظه، تمام آرامش بار را با خود بلعیده باشد.
ا.ت با لحنی سرد گفت: «این‌جا چیکار می‌کنی؟»
هانما بی‌دعوت روی یکی از صندلی‌ها نشست و با نگاهی بازیگوش جواب داد: «آهان… پس این‌جاست که قایم شدی.»
ا.ت لیوان را محکم‌تر در دست گرفت و گفت: «من از کسی فرار نمی‌کنم. این‌جا کار می‌کنم. اگه چیزی می‌خوای بگو، وگرنه برو.»
هانما خندید؛ خنده‌ای کشیده و آرام. «چقدر بداخلاقی… دقیقاً همون چیزی که من دوست دارم.»
بعد دستش را دراز کرد و نوک انگشتش را روی دست ا.ت کشید. ا.ت سریع عقب کشید و گفت: «دست نزن.»
اما هانما بی‌توجه ادامه داد: «از وقتی دیدمت، نتونستم به چیز دیگه‌ای فکر کنم. می‌دونی برای کسی مثل من، اینکه ذهنش درگیر یه نفر بشه یعنی چی؟»
ا.ت اخم کرد و سعی کرد خودش را بی‌تفاوت نشان دهد: «من برات جالب نیستم.»
هانما تکیه داد و با نگاهی عمیق‌تر گفت: «برعکس. تو خیلی جالبی! از یه طرف می‌خوام بفهمم چقدر می‌تونی تحمل کنی، از طرف دیگه دلم میخواد ببینم وقتی کنترل رو از دست می‌دی، چه شکلی می‌شی.» (میخواد واردمون شهـ-)
ا.ت سعی کرد بحث را ببندد و گفت: «حرف بیخود نزن. من کار دارم.»
اما هانما بلند شد و پشت پیشخوان آمد. آن‌قدر نزدیک ایستاد که سایه‌اش روی ا.ت افتاد. دستش را به دیوار پشت سر او تکیه داد و عملاً راه عقب‌نشینی را بست. نفس ا.ت حبس شد. هانما با لبخندی شیطنت‌آمیز گفت: «راستش امروز حوصله‌ام سر رفته… ولی تو همیشه می‌تونی منو سرگرم کنی.»
چند لحظه مکث کرد و بعد آرام و مستقیم ادامه داد: «نظرت چیه که به لاو هتل بریم؟»
ا.ت از تعجب سرخ شد و دستش را روی سینه‌ی هانما گذاشت تا او را عقب بزند. «دیوونه شدی؟ من اصلاً… من با تو…» (گـ&ـوه نخور زنیکههههه-)
اما هانما دستش را گرفت و نگه داشت. «چرا انقدر تعجب کردی؟ مگه نمی‌دونی چقدر برام جذابی؟ من به چیزای معمولی علاقه ندارم. تو هم معمولی نیستی.»
بعد دستش را میان موهای ا.ت کشید؛ لمسی گرم که بیشتر از آنچه باید، اثر گذاشت. «نگران نباش… من بلدم چطور ازت مراقبت کنم. فقط یه شب. بذار ببینم چقدر می‌تونی دووم بیاری.»
ا.ت ذهنش میان ترس و کشش گیر افتاده بود. هانما خطرناک بود، این را خوب می‌دانست، اما در همان حال چیزی در رفتار جسور و مرموزش بود که مقاومت را سخت می‌کرد؛ مثل زهر شیرینی که آدم می‌داند نباید بچشد، ولی باز وسوسه می‌شود.
سرانجام با صدایی لرزان گفت: «من… تا یه ساعت دیگه تعطیل می‌کنم…»
هانما پوزخند زد؛ انگار همین جواب را می‌خواست. «پس تا یه ساعت دیگه بیرون منتظرت می‌مونم.»
بعد عقب رفت و به سمت در حرکت کرد. اما قبل از بیرون رفتن، برگشت و با همان لحن مرموز همیشگی گفت: «آهان… راستی، به ریندو هم نگو. بذار این راز بین خودمون بمونه.»
در بسته شد و بـ&ـار دوباره در سکوت فرو رفت. با این حال، آن سکوت دیگر آرامش‌بخش نبود. بوی عطر هانما هنوز در هوا مانده بود و دست‌های ا.ت می‌لرزید. او تنها میان افکار آشفته‌اش ایستاده بود و می‌دانست اگر آن شب بیرون برود، دیگر هیچ‌چیز مثل قبل نخواهد شد.
ــــــــــــــــــ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ــــــــــــــــــ
¸„.-•~¹°”ˆ˜¨ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ¨˜ˆ”°¹~•-.„¸
#توکیو_ریونجرز #انتقام_جویان_توکیو #انیمه #سناریو #وانشات #تاکمیچی #مایکی #دراکن #باجی #چیفویو #میتسویا #اسمایلی #انگری #اینوپی #سانزو #ران #ریندو #هانما #کیساکی #کازوتورا #ایزانا #شیون_مادارامه #کاکوچو #کوکونوی #سنجو #واکاسا #تاکئومی #هینا #شینیچیرو #آکانه #تایجو #هاکای #توکیو_مانجی_گنگ #تومان #والهالا #بلک_دراگن #بونتن #براهمن #سوریو
,-*'^'~*-.,_,.-*~ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ~*-.,_,.-*~'^'*-,
موضوع:«تریسام-» (دو فرد بسیــــــــــــار بی‌ربط، اما جذابــــــــــــــ)
کاراکترها:«ریـــــندو هایتــــــانــــی و هانمــــــا شــــوجــــی.»
Part²
ــــــــــــــــــ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ـــــــــــــــــ
چند روز از برخورد اولیه گذشته بود، اما تصویر ریندو و هانما هنوز از ذهن ا.ت بیرون نمی‌رفت. برای اینکه کمتر به آن اتفاقات فکر کند، زمان بیشتری را در بـ&ـار کوچکی که در تعطیلات در آن کار می‌کرد می‌گذراند. آن روز هم بار خلوت بود و ا.ت در سکوت، مشغول تمیز کردن لیوان‌ها بود. هوا سنگین و لامپ‌ها کم‌نور بودند؛ فضایی مناسب برای فکرهایی که آدم دلش نمی‌خواهد سراغشان برود.
درست نزدیک ساعت شش، در بار باز شد. ا.ت سر بلند کرد و با دیدن هانما خشکش زد. هانما با همان لبخند همیشگی‌اش وارد شد؛ انگار از همان لحظه، تمام آرامش بار را با خود بلعیده باشد.
ا.ت با لحنی سرد گفت: «این‌جا چیکار می‌کنی؟»
هانما بی‌دعوت روی یکی از صندلی‌ها نشست و با نگاهی بازیگوش جواب داد: «آهان… پس این‌جاست که قایم شدی.»
ا.ت لیوان را محکم‌تر در دست گرفت و گفت: «من از کسی فرار نمی‌کنم. این‌جا کار می‌کنم. اگه چیزی می‌خوای بگو، وگرنه برو.»
هانما خندید؛ خنده‌ای کشیده و آرام. «چقدر بداخلاقی… دقیقاً همون چیزی که من دوست دارم.»
بعد دستش را دراز کرد و نوک انگشتش را روی دست ا.ت کشید. ا.ت سریع عقب کشید و گفت: «دست نزن.»
اما هانما بی‌توجه ادامه داد: «از وقتی دیدمت، نتونستم به چیز دیگه‌ای فکر کنم. می‌دونی برای کسی مثل من، اینکه ذهنش درگیر یه نفر بشه یعنی چی؟»
ا.ت اخم کرد و سعی کرد خودش را بی‌تفاوت نشان دهد: «من برات جالب نیستم.»
هانما تکیه داد و با نگاهی عمیق‌تر گفت: «برعکس. تو خیلی جالبی! از یه طرف می‌خوام بفهمم چقدر می‌تونی تحمل کنی، از طرف دیگه دلم میخواد ببینم وقتی کنترل رو از دست می‌دی، چه شکلی می‌شی.» (میخواد واردمون شهـ-)
ا.ت سعی کرد بحث را ببندد و گفت: «حرف بیخود نزن. من کار دارم.»
اما هانما بلند شد و پشت پیشخوان آمد. آن‌قدر نزدیک ایستاد که سایه‌اش روی ا.ت افتاد. دستش را به دیوار پشت سر او تکیه داد و عملاً راه عقب‌نشینی را بست. نفس ا.ت حبس شد. هانما با لبخندی شیطنت‌آمیز گفت: «راستش امروز حوصله‌ام سر رفته… ولی تو همیشه می‌تونی منو سرگرم کنی.»
چند لحظه مکث کرد و بعد آرام و مستقیم ادامه داد: «نظرت چیه که به لاو هتل بریم؟»
ا.ت از تعجب سرخ شد و دستش را روی سینه‌ی هانما گذاشت تا او را عقب بزند. «دیوونه شدی؟ من اصلاً… من با تو…» (گـ&ـوه نخور زنیکههههه-)
اما هانما دستش را گرفت و نگه داشت. «چرا انقدر تعجب کردی؟ مگه نمی‌دونی چقدر برام جذابی؟ من به چیزای معمولی علاقه ندارم. تو هم معمولی نیستی.»
بعد دستش را میان موهای ا.ت کشید؛ لمسی گرم که بیشتر از آنچه باید، اثر گذاشت. «نگران نباش… من بلدم چطور ازت مراقبت کنم. فقط یه شب. بذار ببینم چقدر می‌تونی دووم بیاری.»
ا.ت ذهنش میان ترس و کشش گیر افتاده بود. هانما خطرناک بود، این را خوب می‌دانست، اما در همان حال چیزی در رفتار جسور و مرموزش بود که مقاومت را سخت می‌کرد؛ مثل زهر شیرینی که آدم می‌داند نباید بچشد، ولی باز وسوسه می‌شود.
سرانجام با صدایی لرزان گفت: «من… تا یه ساعت دیگه تعطیل می‌کنم…»
هانما پوزخند زد؛ انگار همین جواب را می‌خواست. «پس تا یه ساعت دیگه بیرون منتظرت می‌مونم.»
بعد عقب رفت و به سمت در حرکت کرد. اما قبل از بیرون رفتن، برگشت و با همان لحن مرموز همیشگی گفت: «آهان… راستی، به ریندو هم نگو. بذار این راز بین خودمون بمونه.»
در بسته شد و بـ&ـار دوباره در سکوت فرو رفت. با این حال، آن سکوت دیگر آرامش‌بخش نبود. بوی عطر هانما هنوز در هوا مانده بود و دست‌های ا.ت می‌لرزید. او تنها میان افکار آشفته‌اش ایستاده بود و می‌دانست اگر آن شب بیرون برود، دیگر هیچ‌چیز مثل قبل نخواهد شد.
ــــــــــــــــــ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ــــــــــــــــــ
¸„.-•~¹°”ˆ˜¨ 🎀 (◍•ᴗ•◍)✧*。 🎀 ¨˜ˆ”°¹~•-.„¸
#توکیو_ریونجرز #انتقام_جویان_توکیو #انیمه #سناریو #وانشات #تاکمیچی #مایکی #دراکن #باجی #چیفویو #میتسویا #اسمایلی #انگری #اینوپی #سانزو #ران #ریندو #هانما #کیساکی #کازوتورا #ایزانا #شیون_مادارامه #کاکوچو #کوکونوی #سنجو #واکاسا #تاکئومی #هینا #شینیچیرو #آکانه #تایجو #هاکای #توکیو_مانجی_گنگ #تومان #والهالا #بلک_دراگن #بونتن #براهمن #سوریو
,-*'^'~*-.,_,.-*~ 🎀 𝒱𝒾𝒸𝓉🍪𝓇 🎀 ~*-.,_,.-*~'^'*-,
- ۴.۱k
- ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
