ترکم نکن

پارت نوزدهم

آنجل: سلام خانوم بلاخره تشریف آوردین؟

مینجی: سلام خفه شو راه بیفت ببینم

آنجل: هنوز نیومده طلبکارم هستی؟

مینجی: آره دیگه زود باش گشنمه

خندیدم و ماشین و روشن کردم

آنجل: کجا بریم حالا؟

مینجی: بریم یه کافه چیزی بخوریم بعدشم یه دور بزنیم

آنجل: اوکی فقط این دفعه تو مسیر و پیدا کن من مسئولیت قبول نمیکنم

مینجی: گاو من دفعه قبل فقط یه مسیر گفتم تو رفتی اون سر شهر

آنجل: خب مگه من گوگلم؟؟

مینجی: واقعا که

بعد از چند دقیقه به یه کافه رسیدیم ماشین و پارک کردم و دوتایی پیاده شدیم و رفتیم داخل یه میز کنار پنجره انتخاب کردیم و نشستیم

مینجی: خببب حالا بگو ببینم

آنجل: چی بگم؟

مینجی: جونگکوک دیگه دختررر

آنجل: باز شروع کردی تو؟

مینجی: معلومه که شروع کردم من هنوز تو شوکم که تو با جونگکوک رفتی کنسرت و بعدشم خودش رسوندت خونه

آنجل: خب چیکار کنم الان؟ برم براش دست بزنم؟

مینجی: خاک تو سرت من جای تو بودم تا الان از خوشحالی سکته کرده بودم

آنجل: باور کن خودمم هنوز باورم نمیشه

مینجی: وای خدااا من اگه جای تو بودم ازش یه عکس میگرفتم

آنجل: مگه میذاشتن؟ تازه انقدر استرس داشتم که یادم رفت اصلا

مینجی: واقعا استعدادتو باید قاب گرفت

آنجل: ببند دهنتو سفارش بده گشنمه

مینجی: باشه بابا فقط بعدا کل ماجرا رو با جزئیات تعریف میکنی

آنجل: چشم مادر

هردومون خندیدیم و مشغول سفارش دادن شدیم ...