مرا دیوانه خواندی،ای پری،گفتی و گل گفتی

مرا دیوانه خواندی،ای پری،گفتی و گل گفتی
که من در عاشقی طاقم،تو گر با مدعی جفتی

الا،یادش به خیر آن شب، که تنگِ بسترت شب را
به بیداری سحر کردم،سحر بر من برآشفتی

تو را گفتم که«من بخت توام ، خوابم نمی آید
تو چون بختم بخواب ای مه» مگر از من پذیرفتی؟

بسوز ای دل که ترکان قدر عاشق را نمی دانند
بسی گفتم«به ترکان دل مده»اما تو نشنفتی

«محبت بیر بلاشی دیر گرفتار المین بیلمز»
بخوان ای ترک خوش خواندی، بگو بلبل که گل گفتی

ز غفلت آه از این ترکان،صفا کردی بیا ای اشک
چه پاک از گرد غم امشب رخم را شستی و رفتی

حریفان شاد و سرمستند و ما افسرده و غمگین
در این بیغولۀ غربت، بخواب ای بخت، خوش خفتی

دلم خون است و چون گریم ز چشمم لاله می افتد
تو هم کای سقف رنگین بر سر دنیا نمی افتی