رمان گناهکار قسمت ششم (482 )

کتابخانه نودهشتیا
گناهکار fereshteh277 کاربر انجمن نودهشتیا
درد داشت نه جسما روحا اون درد رو خیلی راحت حس کردم و حالا میشنوم که میخواد بره مهمونی اونم به دعوت دلربا اصلا نمی فهمیدم داره چی میشه فقط بدون اینکه متوجه باشم دنبال ارسلان راه افتاده بودم و میذاشتم هر کاری میخواد بکنه. برام مهم نبود. نظر نمی دادم چون اصلا چیزی رو نمی دیدم حواسم به کل پرت شده بود.
بدون پرو همون لباس پشت ویترین رو خرید اصرار داشت بپوشم قبول نکردم دختری که فروشنده بود همین طوری از روی سایزم لباس رو انتخاب کرد.
بی توجه به ارسلان از در مغازه بیرون رفتم.
کجا می ری؟ دلارام با توام
می خوام یه کم قدم بزنم.
خیلی خب منم لباسو تحویل میگیرم میام دختره میگه سایز تو تموم کرده رفت از توی انبار بیاره.
و جوری نگاهم کرد که یعنی حواسم بهت هست ولی کی حال داشت قرار کنه؟ فرار کنم کجا برم؟ دیگه نه فرهاد رو دارم نه .....
بدبخت تر از منم توی این دنیا هست؟
بی حوصله قدم میزدم توی فکر بودم من بدبخت دارم بین به مشت آدم گرگ صفت و بی شرف دست و پا می زنم تا بتونم همه ی د دارم به هستیم رو حفظ کنم اون وقت اون کسی که تموم مدت بهش اعتماد کرده بودم میخواست تنهام بذاره و بره پیش دلربا
چرا اون شب کمکم نکرد؟ چرا وقتی انتظار آرشامو میکشیدم که بیاد و منو از توی بغل شایان بکشه بیرون ارسلان سر رسید و کمکم کرد؟ چرا آرشام گذاشت و رفت؟ یعنی این ماموریت کوفتی این قدر براش اهمیت داره؟ که بذاره هر کس و ناکسی که از راه رسید بیاد و ن قدر برا له باهام .....
اگه دوستم داشت منو میفرستاد پیش شایان؟ حتی اگه نقشه باشه؟ اگه منو می خواست حاضر میشد جونمو به خطر بندازه؟
صدایی توی وجودم پیچید. بلند و رسا
مگه خودت همینو نمی خواستی؟ مگه اصرار نداشتی از شایان انتقام بگیری؟ اگه آرشام پشتت نبود که تا الان صد دفعه شایان کارتو ساخته
بود
آره خودم خواستم میخواستم انتقام بگیرم ولی باعث و بانی تموم این اتفاقات آرشام بود. اون گفت مثل سایه همیشه و همه جا همراهمه. ولی نبودا اون شب توی استخر فکر میکردم دیگه همه چیز تمومه و آرشام هم عاشقم شده در اصل به یقین رسیده بودم ولی حالا این شک لعنتی!
به کسی تنه زدم ولی بی توجه رد شدم نگاهمو چرخوندم جلوی ویترین یکی از مغازه ها و ایستادم نگاهم روش ثابت موند.
آرشام
قربان همین الان رفتن توی وبلا