من آن درختم!

من آن درختم!
که حسرتِ باغ
در سینه‌اش خشکیده
که به سادگی خواهد شکست
و به شراره‌ای خواهد سوخت
آن زمان که از خاکسترش
جوانه‌ای نمی‌روید..

من عطر دود را
در آوندهایم چشیده‌ام
که باران نمی‌تواند خاموشم کند..

"آبا عابدین"
دیدگاه ها (۲)

قسمتی از سفرم به کردستان

سالروز ورود کوروش بزرگ به بابل در سال 539 پیش از میلاد[ ۷ آب...

عمارت ریونتا رو اینجوری تصور کنید

✦ پارت سوم: سکوتِ دو هفته‌ای ✦---جونگ کوک تکه‌ی شکسته‌ی شیشه...

باران آرامـ می‌بارید، مثل آن روزی که رفتی. تمامـ شهر غرق در ...

سلام دوستان عزیزم که نگران ملکه خوب هاشدن اومدم

### پارت نهم: پرواز در آسمان بارانیدویدن روی پشت‌بام خیس، با...

اتاقی که وجود نداشت (part5) باران از نیمه‌شب شدت گرفته بود ا...

می‌گویند «او رفته است»؛ کلمه‌ها را طوری ادا می‌کنند که انگار...

تک پارتی از تهیونگ اسم فیک :در بندِ نگاهِ سردِ اربابدر عمارت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط