قرار نبود عاشقت بشم
قرار نبود عاشقت بشم
پارت ۲۵ | روز فارغالتحصیلی!
چهار سال گذشت...
چهار سال پر از خاطره، خنده، بحثهای کوچیک، قرارهای دونفره و روزهایی که پری و هیونجین کنار هم بزرگتر شدن.
حالا بالاخره روز فارغالتحصیلیشون رسیده بود.
پری جلوی آینه ایستاده بود و لباس فارغالتحصیلیاش رو مرتب میکرد. خواهر کوچیکترش وارد اتاق شد و گفت:
«وای! باورم نمیشه بالاخره فارغالتحصیل شدی!»
پری خندید.
«خودمم باورم نمیشه.»
خواهرش گوشی رو برداشت.
«باید ازت عکس بگیرم. هیونجین اگه ببینه حتماً کلی ذوق میکنه!»
---
در دانشگاه، هیونجین کنار چانگبین و فلیکس ایستاده بود.
چانگبین با دیدن پری گفت:
«بالاخره عروس آیندهمون رسید!»
هیونجین سریع بهش نگاه کرد.
«چانگبین!»
فلیکس خندید.
«چی؟ مگه دروغ میگه؟»
پری با خنده بهشون نزدیک شد.
«شما سه نفر هیچوقت بزرگ نمیشین؟»
هیونجین دستش رو گرفت.
«من فقط منتظر بودم خانم فارغالتحصیل رو ببینم.»
---
بعد از مراسم، خانوادهها برای عکس گرفتن جمع شدن.
هیونجین کنار پری ایستاد و آروم گفت:
«یادته اولین روزی که دیدمت چقدر با هم بحث کردیم؟»
پری خندید.
«آره، چون خیلی رو اعصاب بودی!»
«ولی حالا چهار ساله که تحملم میکنی.»
پری بهش نگاه کرد.
«نه فقط تحملت میکنم... دوستت دارم.»
هیونجین لبخند زد و پیشونیاش رو بوسید.
---
غروب، وقتی همه برای شام آماده میشدن، هیونجین پری رو کمی کنار کشید.
«یه چیزی برات دارم.»
جعبهی کوچیکی از جیبش بیرون آورد. پری با تعجب نگاهش کرد.
داخل جعبه یک گردنبند ظریف بود که پلاکی به شکل قلب داشت.
هیونجین گفت:
«برای تمام روزهایی که کنارم بودی. و برای روزهایی که هنوز قراره با هم بسازیم.»
پری گردنبند رو برداشت و لبخند زد.
«خیلی دوستش دارم.»
هیونجین پشت سرش ایستاد و گردنبند رو براش بست.
«من بیشتر دوستت دارم.»
پری برگشت و بغلش کرد.
این بار دیگه خبری از کلاس و امتحان و جزوه نبود.
یک فصل تازه از زندگیشون شروع شده بود؛ فصلی که هر دو مدتها منتظرش بودن.
ادامه دارد... ❤️🔥
پارت ۲۵ | روز فارغالتحصیلی!
چهار سال گذشت...
چهار سال پر از خاطره، خنده، بحثهای کوچیک، قرارهای دونفره و روزهایی که پری و هیونجین کنار هم بزرگتر شدن.
حالا بالاخره روز فارغالتحصیلیشون رسیده بود.
پری جلوی آینه ایستاده بود و لباس فارغالتحصیلیاش رو مرتب میکرد. خواهر کوچیکترش وارد اتاق شد و گفت:
«وای! باورم نمیشه بالاخره فارغالتحصیل شدی!»
پری خندید.
«خودمم باورم نمیشه.»
خواهرش گوشی رو برداشت.
«باید ازت عکس بگیرم. هیونجین اگه ببینه حتماً کلی ذوق میکنه!»
---
در دانشگاه، هیونجین کنار چانگبین و فلیکس ایستاده بود.
چانگبین با دیدن پری گفت:
«بالاخره عروس آیندهمون رسید!»
هیونجین سریع بهش نگاه کرد.
«چانگبین!»
فلیکس خندید.
«چی؟ مگه دروغ میگه؟»
پری با خنده بهشون نزدیک شد.
«شما سه نفر هیچوقت بزرگ نمیشین؟»
هیونجین دستش رو گرفت.
«من فقط منتظر بودم خانم فارغالتحصیل رو ببینم.»
---
بعد از مراسم، خانوادهها برای عکس گرفتن جمع شدن.
هیونجین کنار پری ایستاد و آروم گفت:
«یادته اولین روزی که دیدمت چقدر با هم بحث کردیم؟»
پری خندید.
«آره، چون خیلی رو اعصاب بودی!»
«ولی حالا چهار ساله که تحملم میکنی.»
پری بهش نگاه کرد.
«نه فقط تحملت میکنم... دوستت دارم.»
هیونجین لبخند زد و پیشونیاش رو بوسید.
---
غروب، وقتی همه برای شام آماده میشدن، هیونجین پری رو کمی کنار کشید.
«یه چیزی برات دارم.»
جعبهی کوچیکی از جیبش بیرون آورد. پری با تعجب نگاهش کرد.
داخل جعبه یک گردنبند ظریف بود که پلاکی به شکل قلب داشت.
هیونجین گفت:
«برای تمام روزهایی که کنارم بودی. و برای روزهایی که هنوز قراره با هم بسازیم.»
پری گردنبند رو برداشت و لبخند زد.
«خیلی دوستش دارم.»
هیونجین پشت سرش ایستاد و گردنبند رو براش بست.
«من بیشتر دوستت دارم.»
پری برگشت و بغلش کرد.
این بار دیگه خبری از کلاس و امتحان و جزوه نبود.
یک فصل تازه از زندگیشون شروع شده بود؛ فصلی که هر دو مدتها منتظرش بودن.
ادامه دارد... ❤️🔥
- ۱۷۴
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط