کاش می شد بروم از این شهر

کاش می شد بروم از این شهر

 

کاش می شد نفسی تازه کنم

 

کاش می شد بروم سوی افق

 

سمت آن خانه ی متروکه ی دور

 

و بیابم یک دوست، دوستی ساده و پاک

 

کسی از جنس لطیف خوبی

 

که بفهمد دردم و بخواند قلبم

 

که کنار غم من ، سفره ای پهن کند

 

قهوه ای با دل خوش سر بکشیم

 

تا که از خاطر من ، برود رنگ سیاه غم ها

 

خنده ها از ته دل، و نگاهی آرام

 

پر از آرامش صبحی روشن

 

تا که با هم لب دریا برویم

 

روزها ، ساعت ها ، خیره بر ماهی ها

 

خیره بر آن همه زیبایی آب

 

موج ها بی تکرار ، لحظه هایی آبی

 

کاش می شد بروم از این شهر.....