بین دو دنیا p25

هیونجین بوسه رو عمیق تر کرد و حلقه ی دستش که دور کمر فیلیکس بود تنگ تر کرد و دست دیگش رو برد سمت موها و سر فیلیکس که کله ی فیلیکس رو به جا نگه داره. بوسه عمیق تر عمیق تر شد که یهو..

سونگمین: اَه...اَه چندشششش!!! هوی پیرمرد! مثل اینا چندش نشیاااا!!

چان: من کجام چندشه انقدر خوب و جذاب میبوسمت!؟ *با خنده*

هیونجین: شماها کی اومدید اینجاااا؟؟!!

فیلیکس: وای نه... *بچم خجالت میکشه و سرش رو فرو میکنه داخل سینه ی هیونجین*

سونگمین: به اندازه ی کافی دیدیم *با خنده*

هیونجین : نخندید! بچمو خجالت دادید!! سیشتیر کنید قلعه ما رو تنها بزارید!

چان: نموخایم

سونگمین: همین که پیرمرد گف

چان: مگه من نگفتم پیرمرد نیستمممم!

سونگمین: هستییی تو ۳۹۸ سالتههه!!!

چان: هعی خدا...مهم اینه که هنو جذاب و جوونم و همه دخترا دنبالمن!

هیونجین و فیلیکس از مکالمه ی اینا خندشون گرفته بود.

سونگمین: اوهههه!!! کدوم زنیکه ای نزدیک تو میخواد بشهه مرتیکهههه ؟؟؟!!!

چان: ع..عزیزم..مثال بود....

سونگمین: مثالو بریم قلعه میکنم تو کو...

فیلیکس: عه عه!!

سونگمین: باوشه..بریم قلعه من کارت دارم! *نفس عمیق میکشه*

هیونجین: افرین افرین برین مارو تنها بزارین..چان خاک تو سرت...وصیت نامت چیه رفیق؟

چان: سر خاکم موچی پخش کنین

هیونجین: باشه عشق داداش خدا بیامرزتت

همه می‌خندن حتی سونگمین که سعی میکنه نخنده و جدی باشه. سونگمین گوش چان رو میگیره و چان از درد به سمت سونگمین خم میشه و سونگمین چان رو با خودش میبره.

چان: آیی عزیزمم..پاپی ارومم

سونگمین: سیکتیر بابا

چان: هیونجین!!!! فیلیکس!!! جان ننتون کمککک!!!

هیونجین: اوهوی با ننه های ما چیکار داری؟! *خنده چه عرض کنم داره جر میخوره*

فیلیکس: سعی کن باهاش حرف بزنی چان شاید درصد زنده موندنت رو ببره بالا!!

چان: ممنون!!

هیونجین و فیلیکس به چان و سونگمین نگاه میکنن که داخل تاریکی جنگل محو میشن وبعدش به هم نگاه میکنن و بعد می‌خندن.