از دنیا که سیر می‌شوم،

از زمین و زمان که دلگیر می شوم، دست خیالم را می گیرم و به گوشه ای دنج پناه می برم
جایی که هیچ چیز و هیچ کسی نباشد جز من و من و من و آنچه که حال دلم را خوب می کند
خودم را در بهترین عطری که می شناسم غرق می کنم بهترین لباسهایی را که دوست دارم می پوشم و در دوست داشتنی ترین منظره هایی که می شناسم قدم می زنم
برای خودم یک چای ساده سفارش می دهم کنار بستنی های جور و واجوری که هرگز همراه چای دندانهایم را به گز گز نمی اندازد و تازه خیلی هم می چسبد!
خلاصه جانم برایتان بگوید که تمام آرزوهای شدنی و نشدنی دنیا را در یک چشم بر هم زدن برای خودم جور می کنم! در آسمان ها و کهکشان ها پرواز می کنم...روی آب راه می روم...با پرنده ها حرف می زنم...با ماهی ها می رقصم...
یک روز شیرین قصه های شیرین می شوم و یک روز دیگر لیلای داستان های غم انگیز!
می دانید آدم دلش که بگیرد باید از دنیای آدم ها فرار کند و خودش را به دنیای آرزوها بسپارد حالا فرقی هم ندارد با یک کتاب همراه شود، با یک موسیقی یا با یک فیلم و یا غیره وغیره! فقط باید فرار کند دور شود و تنها زمانی بازگردد که نفسی تازه کرده باشد وگرنه پیر می شود پیر قضاوت ها، پیر باید ونبایدها، پیر غم وغصه ها، پیرنفهمیدن ها و هزاران هزار پیری دیگر که در جوانی به سراغ آدم می آیند!پس تا می توانید لابه لای تنگناهای زندگی تان سری به سرزمین آرزوهایتان بزنید وخستگی روحتان را به در کنید!