سلام به همه همراهان عزیز

قبل از اینکه بریم سراغ قصه بعدی، گفتم یک لحظه با هم حرف بزنیم.

تا اینجا ۲۴ قصه با هم آمدیم. از مالک اشتر شروع کردیم، از صفین گذشتیم، پیچیدیم توی کوچه‌های کوفه، رسیدیم به کربلا، ایستادیم کنار خیمه‌ها، و حالا تازه رسیده‌ایم به لحظه‌ای که قرار است همه چیز دوباره زنده شود.

راستش را بخواهید، این قصه‌ها برای من فقط تاریخ نیست. هر بار که می‌نویسمشان، انگار یک آینه جلوی خودم می‌گذارم و می‌بینم کجای این قصه ایستاده‌ام.
مالکم؟
مسلمم؟
حرم؟
یا یک کوفی ساده که فقط نگاه می‌کند؟

برای شما چطور بوده تا حالا؟
کدام قصه بیشتر به دلتان نشست؟
کدام شخصیت را بیشتر شبیه خودتان دیدید؟
یا شاید هم سوالی دارید که ذهنتان را درگیر کرده؟

دوست دارم بدانم. چون اینجا فقط من نیستم که حرف می‌زنم. اینجا یک جمع است که باید با هم فکر کند، با هم بفهمد، با هم راه را پیدا کند.

پس اگر دوست داشتید، چند خط بنویسید. از حس‌تان بگویید. از سوال‌تان. از آن نکته‌ای که توی دلتان مانده.

من چشم‌به‌راهتان هستم.
و تا آن موقع، خودم را آماده می‌کنم برای قصه بعدی:
«امام سجاد (ع)؛ اسارت تا تمدن‌سازی»

یا حق