فارسی یا عربی ؟!!

فارسی یا عربی ؟!!

در روزگاری که نام آوران و بلند آوازگان بنام ایرانی مانند ابوریحان بیرون، خوارزمی، نصر فارابی، پور سینا، مولانا و ... از سوی بیگانگان به تاراج رفته و سرافرازی ها و آوازه آنها را از آن خود میدانند و ما کاری جز خاموشی نمی کنیم، چند زمانی است که تازشی همه جانبه و هدفمند و سازماندهی شده در برابر زبان و دبیره شیوا و شیرین پارسی رخداده و نویسه و دبیره پارسی را برگرفته از نویسه ی تازی میدانند و شوربختانه در بسیاری از تارنما ها و نوشتارهای ایرانی گسترش یافته تا آنجا که برای بسیاری از ما ایرانیان پذیرفته شده و به یک باور درآمده!

بسیاری به اشتباه دبیره و نویسه ی زبان پارسی را تازی می دانند و بر این باورند پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و چیرگی تازیان بر ایران این دبیره از تازیان و سَمیره و دست نوشت قرآن از سوی ایرانیان وام گرفته شده و جایگزین نویسه و دبیره پهلوی گشته است. این باور تا آن اندازه گسترش یافته است که نه تنها بسیاری از ما ایرانیان نیز آن را پذیرفته و نویسه و دبیره نوشتاری خود را تازی می دانیم چه بسا این دیدگاه در بسیاری تارنما های بی مایه و حتی دانشنامه های رایاتاری به همین گونه نگارش شده است و بس است چگونگی هستی یافتن دبیره تازی و دبیره پارسی را در این دانشنامه ها بررسی نماییم تا ببینیم چه اندازه گسترده ای از این دستبری و دستکاری آگاهانه کهن نگاری از سوی آنها و چه بسا خود ما باورپذیر شده تا آن جا که خودمان نیز این کژروی را؛ کهن نگاری آیین مند خود ساخته ایم