بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
.
.
گفته های آقایون :
.
خواهر من !
وقتی تو پای نوشته های من :) می زنی،
من دقیقا یک نفر را تصور می کنم که سرش را کج کرده، خیره شده به من و دارد لبخند می زند!
وقتی می نویسی: مچکرم! من یک نفر را تصور می کنم
که عین بچه ها لوس می شود و دلنشین لبخند می زند
و با صدای نازک تشکرش را می ریزد توی قلب من.
وقتی عکس آواتارت سر کج کرده و خندیده جوری که دندان هایش هم معلوم باشد،
من همیشه قبل از این که مطالبت را بخوانم صدایت را می شنوم
که دارد رو به دوربین می گوید سیب و بعد هم ریسه می رود.
وقتی عکس دختر بچه شیر می کنی و بالایش می نویسی:
عجیجم، نانازم، موش کوچولو، الاااااااااهی قربونش برم و ...
من همین حرف ها را با صورت آواتارت و صدای خیالی ات می سازم
و از این همه ذوق کردنت لبخند می زنم.
من مریض نیستم! حتی قوه ی خیالم هم بالا نیست!
من پسرم و تو دختر!
من آهنم و تو آهن ربا!
من آتشم و تو پنبه!
یادت نرود خصوصی ترین رفتارت را عمومی نکنی!
یادت نرود لبخندی که با آن باید دل محرمت را آب کنی نریزی توی دل نامحرم!
یادت نرود مواظب حرف زدنت باشی!
حیای فاطمه زهرایت چه شد ؟!

آهای پســــــــــــر !!!

غیرت امیرالمومنینت کجاست ؟!

نمیخواهی کمی به خودت بیایی ؟!

به خدا درد دارد . . . مهدی را می گویم ...

از بس تنهایی و غربت کشیده ...