یاس به نام وصیت نامه : آدما از هم چه دور میشنسلام سرد هم

یاس به نام وصیت نامه : آدما از هم چه دور میشنسلام سرد هم به زور میگنآدما از مرگ و خون میگنبا صد تا حسرت به گور میرن  چقدر عُـقده نگه داشتم تو دل پیرمچقدر دویدم و فهمیدم رو ترد میلموقتی منو دیدی بهم میگی چه غبراق شدیولی من می دونم از تو چقدر ترکیدماون آدما که نوکرتم بهت میگنبا چند تا کلام چرب زبونی تو دلت میرنکافیه که بلا استفاده بشی اون وقتمی بینی که مثل یه تیکه ورق جرت میدنقفلی ، حرف دل و به غریبه گفتیواسه زخم همه مرهمی صلیب سرخیبه تو که رسید هولت دادن سریع بیفتیرو تله موشه که پیدا میکنی پنیر مفتیهه یاد نگرفتم از کسی درس اتحادفقط یاد دادن که برم جلو با ترس و اضطرابتجربه هام بهم قصه داد تا مثل باداستفاده کنم از این استعدادچه نقشه ها که پشت سرم واسم می چیننمنم از اینکه فکرشون کوتاهه ماتم می گیرمواسم مهم نیست من که پای کارم می شینمولی خیلی غم انگیزه وقتی دارم می بینم آدما از هم چه دور میشنسلام سرد هم به زور میگنآدما از مرگ و خون میگنبا صد تا حسرت به گور میرن گوش کنخب ما سطحی ترین مشکلات رو عمیق می بینیم وعمیق ترین مشکلاتمون رو سطحی می گیریم وحال می کنیم وقتی همدیگه رو زخمی می بینیم وقسطی حال میدیم و آخر همه رو نقدی می گیریموقتی می میریم چشما میشه ماتم و خونترفیع می گیریم و تازه میشیم آدم خوبیادمه خوب من تموم اینا رو دقیقا به چشممدیدم و کلمه کلمه از رو حقیقت نوشتماونم اینه که تو فقط داری نقشه هاتو می چینیوقتی میرسی به قدرت و اون بالاها می شینیمراقب رفتارت با آدما باشیه روزی بر میگردی پایین همون آدما رو می بینیحالا خدا باهات حال کردهولی کنارشم برات یه چاه کندهیعنی که وقتی تو رفتی تو فاز قدرتیهو دیدی شـدی کارمـنـدِ کارمندِتمن این بحث رو اینجا مطرح می کنمهر چند میدونم همین هم سرنخ می کنن نشستن با مغز خراب و هر لحظه تو فکرکه تو رو لـِه کـنـن یه گله اهلِ کوفهاونا که فِقَط میرن به دنبال حاشیهو خوب اصل هدف فِقَط فروپاشیهها چیه ؟؟؟ نکنه میخوای بگی فَقَط نه فِقَط؟ببین به همین میگن حاشیهاونا که گنده کردنت واسشون راحتهاولاش تنها فکر و ذکرشون حمایتهبهت میگن کم نیار برو جلو وا ندهتا گنده شدی یهو می کنن تو ما تح*تت آدما از هم چه دور میشنسلام سرد هم به زور میگنآدما از مرگ و خون میگنبا صد تا حسرت به گور میرن  راستش بهم گفتن که تو این کارم وصیت کنمترجیحا می خوام که تمرکز رو مسیرم کنموصیت واسه من به معنای حرف آخرهکه بعدش سکوتِ واسم سخته باورشسکوتِ من و تو یعنی که دیگه ماهمین که هست رو قبول کنیمبری تو لاکتو و صداتو بُکُشیتو دل شهر و تموم کنی چون که زندگی دشواره چشمات پُـر اشکهدشوار؟ چی بگم از سشوار گذشتهخنده داره ولی داخـلـش چه تـلخهنتیجه اینه که سکوت تنها حاصلش یه زخمهزخم کاری که مغزتو از درون پاشیدمهم اینه که هر جوری دوست داری همون باشیمن که تا چشم دور و بری هامو دور می بینمبا ذوق و شوق میشینم و یه کارتون می بینمهنوز با گیر دادن های مادرم جون می گیرمهنوز با دمپایی از سر کوچه نون می گیرمهنوز تو اوج بلندی از همه خار ترمهرچی پخته بشم باز از همه خام ترمرئیس هم که بشم واسه وطن کارگرماینارو نوشتم که از این دنیا لآل نرم آدما از هم چه دور میشنسلام سرد هم به زور میگنآدما از مرگ و خون میگنبا صد تا حسرت به گور میرن