آرزوی دیدارت را دارم....

آرزوی دیدارت را دارم....
پارت 5

["ویو سلین"]
نفسم تند شده بود،صدای ظربان قلبم کاملا واضح بود.‌
چشمامم سیاهی میرفت سرم گیج بود اما خوب بودم...
دست آمِلیا سفت گرفتم و از خونه خارج شدم...
جونگ کوک و آوا پشت سرمون آمدن بیرون و در محکم بستن...
تاکسی رسیده بود و ما سوارش شدیم...
سرمو به شیشه ماشین تکیه دادم سرم شدید درد میکرد...
چی گفت...
با تهیونگ ازدواج کنم؟کسی که پنج سال پیش ترکش کردم؟حالا برم بازم بیوفتم توی زندانش؟...
اینبار خودم نیستم فقط دخترمم هست...
نمیخوام زندگیش تباه شه یا نابود شه اونم بخاطر اجبار و زور...
هوفی کشیدمو بغضه لعنتی رو قورت دادم،نباید گریه میکردم...
باید قوی میموندم..
باید زمانی گریه کنم که پیروز شدم نه سر اجبار گریه کنم...
به اجبار نیشخند میزنمو انتخاب خودمو میکنم...
توی دنیایی که خیال میکنن زن قوی نیست باید ثابت کرد که خیالشون کاملا اشتباهه....
زن الماسی با ارزشه که به سر اجبار سرشو خم نمیکنه..
الماس گرونه و ارزش بالایی داره...
چشماممو محکم بستمو مجدد باز کردم...
دیگه به خونه ی مجردی قدیمی جونگ کوک رسیده بودیم...
هزینه ی تاکسی رو پرداخت کردیم و از تاکسی خارج شدیم...
میدونستم بفهمم جونگ کوک خیلی اعصبانیه ولی داره خودشو کنترل میکنه و بعد با سیگار کشیدن خودشو خالی میکنه....
میدونستم آوا میخواد بره دیدن خانوادش و حقشه که بره اما به زبون نمیاره...
وارد خونش شدیم.
......
لباسمو عوض کردم و موهام شونه ای زدم..
آمِلیا روی تخت دراز کشیده بود و داشت با تبلتش بازی می‌کرد....
+"نفس مامانی...وقته خوابه زود باش تبلتتو بده به مامانی بدو."
هوفی بچگونه کشیدو تبلت رو خاموش کرد و بهم داد.
روی عسلی تخت گذاشتمش و روی تخت کنارش دراز کشیدو از پشت بغلش کردم....
بوسه ای به گردن و موهاش زدم...
+"شبت بخیر جون من."
_"شب بلیر مامان."
بیشتر فشردمش نفهمیدم کی خوابم برد...

شرط= ۳۰۰ لایک ، ۱۰۰ بازنشر