آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم

آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم
سیر نمی شود نظر بس که تو لطیف منظری

گفتم اگر نبینمت مهر فرامشم شود
می روی و مقابلی، غایب و در تصوری

سعدی