پارت ... ۱۸

رو اعصابمع خیلی قراره دوباره از دستش حرس بخورم بچه هم که بود عقل درست حسابی که نداره از وقتی که بچه بودم همش باهاش دعوا داشتم البته تو این پنج سالی که رفته آمریکا از دستش راحتم بهترین سال های زندگیم ولی چی الان دوباره میاد گند میزنه به همه چی ... وقتی که بهش فکر میکنم یاد یه خاطره خیلی سمی که باهاش داشتم افتادم ... که هنوزم بیاد آوردنش باعت خندیدن میشه
پرش زمانی «۱۷سال پیش »
مین جو شش ساله :تهیونگ بده اذیت نکن دیگه ...‌ میگم عروسکم رو بده به مامان خاله یونا میگم
تهیونگ هشت ساله :اگه میتونی بیا از دستم بگیر کوچولو ...
این دو بچه همیشه در حال دعوا بودن و هم دیگه رو اذیت میکنن و همیشه در حال مخالفت کردن باهام دیگه هستن ... بعضی وقتا اون قدری مین جو رو اذیت میکرد که مین جو هم تلافی میکرد ... اونا بچه بودن ولی نه بچه معمولی بچه های که همیشه در حال دعوا هستن
مین جو. :میگم بده عروسکم رو اگه ندی منم میرم اون هودی که دوست دارم میگیرم بهت میدم ... پس بهم بده
تهیونگ : برو بابا نمی‌خوام بهت بدم هر کاری میخوای بکن ...
راوی « تهیونگ وقتی اون حرفو زد مین جو سری به سمت خونه دوید تهیونگ با گفتن کلمه وایستا ولی بازم مین جو متوقف نشد ... پس تهیونگ عروسک رو انداخت زمین و به سمت میم جو دوید کناره خونه یه قوطی رنگ بود که تهیوتگ به طور ناگهانی مین جو رو به سمت قوطی رنگ ها خوب داد ...
و مین جو روی قوطی رنگ ها فرود آمد »
مین جو :اخهخه هق هق تو منو زدی من به مامان میگم
تهیونگ :عههه خب از عمد نبود دیگه ببخشید ...
مین جو با آستین لباسش اشک های مرواریدیش رو پاک کرد به سمت تهیونگ دوید ...
شرط برای پارت بعدی :
لایک :۷۰
کامنت :۵۰